Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącym H.S. i T.S. pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 16 lutego 2016 r.. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P.G..
W piśmie z dnia 3 marca 2016 r. pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącym, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zastały zapłacone ani w całości ani w części. Ponadto pełnomocnik w dniu 15 czerwca 2016 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 kwietnia 2016 r., w której zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz ze stosownym oświadczeniem.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.2 pkt 1 lit.c i § 14 ust 2 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r/, poz. 490).