Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2011r. znak: [...], Wojewoda, po rozpoznaniu wniosku M.G., działając na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od Prezydenta Miasta N. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...].
W uzasadnieniu wskazano na argumenty podniesione przez skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu tj. że w siedzibie organu l instancji urzędnik poinformował ją o błędnej dacie (terminie) do jakiego dnia należało składać odwołanie, tj. do dnia 17.01.2011 r. Z kolei Wydział Geodezji i Mienia Urzędu Miasta N. w piśmie z dnia 12 maja 2011 r. nr [...] zawarł informację, iż: "M.G. została błędnie poinformowana przez pracownika tut. Wydziału o terminie wniesienia odwołania od ww. decyzji."
Dokonując oceny prawnej powyższego organ wskazał, że błędne ustne pouczenie przez bliżej nieoznaczonego pracownika urzędu nie ma znaczenia prawnego ponieważ skarżąca została prawidłowo poinformowana w decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia [...] grudnia 2010 r. o termie do złożenia odwołania, zgodnie z którym "od niniejszej decyzji służy stronom prawo wniesienia odwołania do Wojewody, za pośrednictwem Prezydenta Miasta N. w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji". W związku z tym w ocenie organu skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy.
Miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, wskazuje, że skarżąca ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Złożone wyjaśnienia, w ocenie organu odwoławczego, nie uprawdopodabniają braku winy odwołującej się w uchybieniu terminu do złożenia odwołania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyła M.G. zarzucając, iż organ naruszył art. 58 k.p.a. Uzasadniając zarzut powtórzono argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu odnoszące się do błędnego ustnego pouczenia przez pracownika organu l instancji.
W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W ocenie Sądu skarżony organ prawidłowo ocenił, że okoliczności podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu nie zwalniają skarżącej od winy w uchybieniu terminu.
W art. 58 § 1 kpa wprowadzono warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi, jako konieczną przesłankę do ewentualnego przywrócenia terminu. Spełnienie tego warunku należy oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. Przy tym osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna, istniała cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i jednocześnie uniemożliwiła jej działanie, nawet przy dołożeniu największego wysiłku możliwego w danych okolicznościach (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2010r. II OSK 22/09 opubl. LEX nr 597496).
Przedstawione przez skarżącą okoliczności sprowadzające się do nieprawidłowego, w jej ocenie, wyjaśnienia przez pracownika organu l instancji kwestii do kiedy powinna złożyć odwołanie, nie mogą usprawiedliwiać skarżącej i prowadzić do uznania spełnienia warunku z art. 58 § 1 kpa. Skarżąca M.G. została bowiem prawidłowo i w sposób precyzyjny pouczona w decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] o środku zaskarżenia, jak i terminie jego złożenia (vide: k. [...] akt adm. l instancji). Nie było zatem potrzeby wyjaśniania tej kwestii przez pracownika organu, a skarżąca miała możliwość uniknięcia uchybienia terminu przy dołożeniu zwykłej staranności przy prowadzeniu własnych spraw.
Mając powyższe na uwadze, Sąd skargi oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.