Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z 20 października 2017 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek T. L. o przyznanie prawa pomocy.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 listopada 2017 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia.
W dniu 27 października 2017 r. skarżący przesłał pocztą elektroniczną sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego z 20 października 2017 r.
W wykonaniu zarządzenia z 11 grudnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków sprzeciwu z 27 października 2017 r. poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego własnoręcznie odpisu sprzeciwu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Przesyłkę pocztową zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 15 stycznia 2018 r. Brak nie został uzupełniony.
Skarżący w wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną z 22 stycznia 2018 r. stwierdził, że sprzeciw jest podpisany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W myśl art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, przesyłką doręczoną 15 stycznia 2018 r., skarżący został skutecznie wezwany do uzupełnienia braków sprzeciwu przez jego podpisanie Zatem termin do wykonania wezwania upłynął 22 stycznia 2018 r. Skarżący sprzeciwu nie podpisał.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W przepisach P.p.s.a., jak również w innych przepisach prawa pozytywnego, brak jest legalnej definicji pojęcia "podpis". W znaczeniu językowym, powszechnie używanym, podpis stanowi napisany lub uwierzytelniony znak ręczny. Podpis musi być własnoręczny.
Ustawa P.p.s.a. nie posługuje się również pojęciem "podpis elektroniczny".
Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 570), przepisów tej ustawy nie stosuje się m.in. do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sądy administracyjne nie są zatem obowiązane do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w ustawie z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1579).
Należy zatem uznać, że dla skuteczności pisma wnoszonego drogą elektroniczną, konieczne jest jego późniejsze opatrzenie własnoręcznym podpisem. Zmiany w powyższym zakresie – które wejdą w życie dopiero 15 maja 2018 r. – wprowadza ustawa z 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 183 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., Sąd sprzeciw odrzucił.