Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty N. z dnia 23 lipca 2015 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca J.S., W.P. i J.K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową – gabinety rehabilitacyjne (wraz z instalacją gazu) w ramach odbudowy istniejącego budynku mieszkalnego z częścią usługową – całość inwestycji na terenie działki ewid. nr [...] położonej w K. obręb. ewid. K. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła B.G. domagając się jej uchylenia. W niniejszej skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty N. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że rozpoczęcie planowanej inwestycji na podstawie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci wzniesienia budynku niezgodnie z ustaleniami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co z kolei będzie rzutować na pogorszenie warunków użytkowania działki skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że uregulowana w powyższym przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że argumentacja skarżącej przedstawiona na poparcie przedmiotowego wniosku w istocie ogranicza się do lakonicznych i dowolnych twierdzeń, wskazujących na możliwe pogorszenie warunków użytkowania jej działki.
Twierdzenia te nie zostały jednak w żaden sposób udokumentowane i tym samym nie uprawdopodabniają wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przyjąć, że już sam charakter spornej decyzji, wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami. Jak bowiem zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 651/15, wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem fatycznym, które można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora.
Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie skutków materialnych i prawnych, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. W szczególności, nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1041/08).
W związku z powyższym, uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania, Sąd w niniejszej sprawie uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wprawdzie w sytuacji, gdy inwestor będzie prowadził na podstawie zaskarżonej decyzji roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieć będzie ryzyko, iż w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, lecz nie po stronie skarżącej, a właśnie po stronie inwestora. To na inwestorze spoczywać bowiem będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zostanie uchylona.
Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia