Uzasadnienie
Decyzją Nr: [...], z dnia [...].
05. 2000 r. Prezydent Miasta K. na podstawie art. 11, 43 i 45 ustawy z dnia 12 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, orzekł o odmowie ustanowienia trwałego zarządu na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa położonej w K. przy ul. [...], składającej się działek ozn. nr 1 i 2 obr. [...]. ewidencyjna Ś., zabudowanych Fortem "[...] " na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej repr. przez jednostkę organizacyjną podległą Ministerstwu Obrony Narodowej - Rejonowy Zarząd Infrastruktury.
Wojewoda decyzją Nr: [...], z dnia [...].09.2000 r. po rozpatrzeniu odwołania Agencji Mienia Wojskowego - Oddział Terenowy w K. oraz Rejonowego Zarządu Infrastruktury w K., - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w tym zakresie.
Z motywów decyzji wynika, że przedmiotowa nieruchomość pod nazwą Fort "[...] " została już przekazana Agencji Mienia Wojskowego, która jest powołana do gospodarowania mieniem pozostającym w zarządzie lub użytkowaniu jednostek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej. Nieruchomość ta po przekazaniu jej Agencji Mienia Wojskowego została z mocy prawa wyłączona z tych nieruchomości w stosunku do których właściwym organem jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 7 u.g.n. dotyczącego zakresu stosowania tej ustawy, orzeczenie trwałego zarządu na rzecz Rejonowego Zarządu Infrastruktury stało się bezprzedmiotowe, skoro zgodnie z art. l ustawy z dnia 30.
05. 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego, właściwy organ wojskowy podjął działania zmierzające do przekazania Agencji Mienia Wojskowego, przedmiotową nieruchomość zgodnie z planem przekazywania nieruchomości zbędnych dla resortu obrony narodowej. Mienie takie podlega jednostkom organizacyjnym podporządkowanym lub nadzorowanym przez MON.
Od powyższej decyzji wniósł odwołanie Prezydent Miasta K. domagając się jej uchylenia. Prezydent Miasta K. podniósł, ze nie zgadza się z argumentacją organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu decyzji, gdyż Fort [...] nie jest wykorzystywany na cele wojskowe. Stwierdzono w toku postępowania, że w części Fortu prowadzona jest działalność komercyjna przez podmioty nie związane z Ministerstwem Obrony Narodowej. Zatem oznacza to, że nieruchomość ta nie jest niezbędna na cele bezpieczeństwa i obronności Państwa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał też swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i podniósł, iż brak jest jakichkolwiek okoliczności mogących mieć wpływ na ewentualną zmianę stanowiska organu II instancji, zajętego w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z przepisem art. 97 par l ustawy z dnia 30.
- 08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. u. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.
- 01. 2002 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Sąd zważył, co następuje
W postępowaniu przed sądem administracyjnym obowiązuję zasada skargowości, co oznacza, że sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi uprawnionego do jej wniesienia podmiotu. Stosownie do przepisu art. 50 par l prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Jaka wynika z powyższego Prezydentowi Miasta K. - organowi pierwszej instancji rozstrzygającemu w sprawie, nie przysługuje w świetle powyższego przepisu legitymacja do wniesienia skargi.
Zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w uchwale składu pięciu sędziów z dn. 8.10.2000 r. OPK 14/00 - gdyby nawet gmina miała interes prawny w rozumieniu przepisu art. 28 k. p.a., nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjna, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest prezydent tej gminy, który jednocześnie nie przestaje być organem właściwym do orzekania w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej zgodnie z generalnie określonymi kompetencjami przyznanymi mu w ogólnych normach kompetencyjnych i przepisami prawa materialnego również wówczas, kiedy miasto to wykonuje zadania powiatu, a on sprawuje funkcje starosty.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 pkt. 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.