Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2010 r. przyznane zostało skarżącemu M.J. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. dnia 2 grudnia 2009 r.
Pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. zawiadomił, iż pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego M.J. został wyznaczony radca prawny O.G..
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz skarżącego, według norm przepisanych.
Pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną, która została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 2 lipca 2013 roku. Jak wynika z protokołu pełnomocnik skarżącego nie uczestniczył w rozprawie przed NSA.
W związku z powyższym działając na zasadzie art. 250 w zw. art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.1 pkt 1 lit "c, § 14 ust.2 pkt 2 lit "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.