Uzasadnienie
M. J. reprezentowana przez ad J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z 23 marca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji. Skarga została wniesiona drogą elektroniczną, podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim. W związku z powyższym zarządzeniem z 13 maja 2021 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w sposób o którym mowa w art. 46 § 2a i § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.) oraz uwierzytelnienie złożonego pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przez sądami administracyjnymi.
Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącej w dniu 7 czerwca 2021 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik wystosował do sądu pismo w którym powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FZ 76/20 oświadczył, że elektroniczne podpisanie pisma głównego, wewnątrz którego przekazywane są inne dokumenty, skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego.
Braki skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz czy została prawidłowo opłacona.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Nieusunięcie, pomimo wezwania, określonych braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę drogą elektroniczną, jednak podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim. W efekcie powyższego skarga nie została podpisana, nie zostało także uwierzytelnione pełnomocnictwo umocowujące go do reprezentacji skarżącej w niniejszej sprawie. W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim, Sąd wezwał przez pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni opisanych wyżej braków formalnych skargi.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 7 czerwca 2021 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem bezskutecznie z dniem 14 czerwca 2021 r.
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b ustawy p.p.s.a. nie można przyjmować, że wyłączne opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego. Należy bowiem zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a ustawy p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2b ustawy p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że pełnomocnik skarżącego, mimo wezwania, nie usunął braku formalnego skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 lutego 2021 r., III OZ 107/21, z 23 lutego 2021 r., III OZ 106/21 z 29 października 2020 r., I OZ 814/20, z 13 listopada 2020 r., I OZ 884/20, z 26 listopada 2020 r., I OZ 937/20, I OZ 938/20, I OZ 939/20, I OZ 940/20 i I OZ 987/20, z 9 grudnia 2020 r., I OZ 1031/20, z 11 grudnia 2020 r., I OZ 1000/20, I OZ 1003/20, I OZ 1014/20, I OZ 1015/20 oraz I OZ 1022/20, z 15 grudnia 2020 r., I OZ 1048/20 i I OZ 1061/20 jak i z 26 stycznia 2021 r., sygn. akt I OZ 1147/20, I OZ 1148/20).
Wobec tego, że brak formalny skargi nie został usunięty w terminie, sąd był zobligowany do odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.