Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2015r. pełnomocnik skarżącego L. K. – J. K. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi L. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 14 lutego 2014r. wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji.
Jak wynika z akt sprawy, stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest L. K.. Wnioskodawczyni J. K. jest zaś jedynie pełnomocnikiem skarżącego. Prawo pomocy może być tymczasem przyznane stronie skarżącej na jej wniosek (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stroną w rozumieniu art. 32 w/w ustawy jest natomiast skarżący – czyli podmiot uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na podstawie art. 50 w/w ustawy, który z tego uprawnienia skorzystał (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2008, s.
95) Przy czym skarga może dotyczyć jedynie "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. T.Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2013, komentarz do art. 50). Tym indywidualnym podmiotem w przedmiotowej sprawie jest L. K. i on też jako adresat zaskarżonej decyzji, jest osobą uprawnioną w rozumieniu art. 50 w/w ustawy). Do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest bowiem ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 cyt. ustawy).
Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 14 lutego 2014r. złożył jedynie L. K., on zatem jest tylko zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych i jemu przyznana może być pomoc profesjonalnego pełnomocnika.
Sytuacja materialna J. K. mogłaby być rozpatrywana jedynie w kontekście wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez samego skarżącego, w sytuacji ewentualnego prowadzenia przez L. K. oraz J. K. wspólnego gospodarstwa domowego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 214 § 1, art. 58 § 1 pkt. 6 cytowanej wyżej ustawy.