Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].02.2003r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję z [...].11.2002 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nakazującą D.G. dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty na terenie działki nr "1" w O. gm. S. oraz uprzątnięcie i uporządkowanie terenu po zakończeniu robót rozbiórkowych. Wedle organów obu instancji wybudowanie przez D.G. przedmiotowej wiaty bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowi samowolę budowlaną. Skoro tak, kategoryczna norma art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. zobowiązuje właściwy organ do nakazania w drodze decyzji rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wbudowanych bez pozwolenia na budowę. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane.
W skardze od powołanej decyzji D.G. wnosił o jej uchylenie podnosząc, że jakkolwiek decyzja jest zgodna z art. 48 obecnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane to jest dla niego wysoce krzywdząca i wręcz rujnująca. Na budowę przedmiotowej wiaty poniósł wysokie nakłady finansowe, a jest młodym rolnikiem na dorobku. W tej sytuacji utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy postawiłoby go w niekorzystnej sytuacji. Na rozprawie wyznaczonej celem rozpoznania skargi D.G. zarzucił dodatkowo, że przedmiotowa wiata została wybudowana nie na działce określonej w decyzji, lecz na działce sąsiedniej.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego (art. 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U nr 153, poz. 1270). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem kontestowana decyzja nie narusza obowiązującego porządku prawnego. Zgodnie bowiem z art. 48 Prawa budowlanego z 7.07.1994 r. (Dz. U. z 2000 r., nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie, albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesionego sprzeciwu przez właściwy organ. Jest poza sporem, iż skarżący wykonał przedmiotową wiatę bez prawem wymaganego pozwolenia na budowę naruszając normę wyrażoną w art. 29 powołanej ustawy. Jednocześnie brak jest podstaw do przyjęcia, aby inwestor skorzystać mógł z wymienionych w art. 49 cytowanej ustawy odstępstw od powołanego wyżej jej art.
48. Brak także podstaw -w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, do przyjęcia aby przedmiotowy obiekt zlokalizowany był na działce ewidencyjnej nr "2" - przemawia przeciwko temu szkic sytuacyjny nieruchomości położonych w O. -stanowiący załącznik do protokołu oględzin z 27.08.2002 r., z którego jednoznacznie wynika usytuowanie obiektu na działce nr "1". Także pozostałe podniesione w skardze argumenty nie mogą odnieść skutku w kontekście kategorycznego i jednoznacznego brzmienia art. 48 Prawa budowlanego z 7.07.1994 r. nie dającego organom nadzoru budowlanego możliwości odstąpienia od nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, które wybudowane zostały bez wymaganego pozwolenia na budowę, (tak. wyrok NSA z 27.10.1999 r., IV SA 1311/96, LEX nr 47790). Biorąc powyższe pod uwagę, wobec niestwierdzenia, aby zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem prawa procesowego lub materialnego orzec należało jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 u. p. s. a w związku z art. 97 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 1271 z późn. zm.).