Uzasadnienie
postanowienia z dnia 29 września 2010 roku.
Decyzją z dnia 23 grudnia 2009 r. nr [....] Starosta K. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w gminie L., oznaczonej jako działka nr [....] o pow. 0,1663 ha, obr. [....], stanowiącej własność B.O., przez zezwolenie [....] S.A. w W., działającemu przez inwestora zastępczego [....] S.A. Oddział w T., na przeprowadzenie przez w/w opisaną nieruchomość odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy DN 100 mm, w pasie o szerokości 4 m, położonym wzdłuż południowo-wschodniej granicy działki (powierzchnia zajętości wynosić będzie 107,45 m2), oraz zobowiązał [....] S.A. w Warszawie, działające przez inwestora zastępczego [....] S.A. Oddział w T. - do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót. Odwołanie od w/w decyzji złożyła w dniu 19 stycznia 2010 r. B.O., podnosząc m.in., iż " inwestor nie odniósł się do przedstawionej przez skarżącą w jej pismach dwóch alternatywnych sposobów realizacji inwestycji.
Inwestor także czasie trwania rokowań ze skarżącą nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia, czy właściciele działek ewidencyjnych nr [....], [....], [....], [....], [....], [....], etc... i Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (wskazane przez skarżącą alternatywne sposoby realizacji inwestycji) wyraziliby swoją zgodę na zrealizowanie prac związanych z przeprowadzeniem planowanego gazociągu.
Decyzją z dnia 2 kwietnia 2010 roku (\....) Wojewoda [....] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami "starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ". Z kolei ust. 3 w/w przepisu wskazuje, iż "udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust.
1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań". Ustawodawca uzależnił zatem możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie, zgody na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: tego aby ewentualne zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz tego aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie w/w decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tą osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Zdaniem organu odwoławczego, nie może budzić wątpliwości fakt, iż w przedmiotowej sprawie obie w/w przesłanki zostały spełnione. Do wniosku złożonego przez [....] S.A. Oddział w T. została załączona Uchwała Rady Gminy w Liszkach z dnia 2 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 699, póz. 4610 z dnia 2 października 2007 r.) zatwierdzająca plan zagospodarowania przestrzennego Gminy L. W dokumencie tym wyraźnie wskazano, iż " utrzymuje się istniejącą sieć gazociągów wysokiego i średniego ciśnienia oraz dopuszcza się jej remonty, modernizację i rozbudowę w obrębie zajmowanych terenów i stref technicznych ". Zdanie to wyraźnie potwierdza, iż wymóg o którym mowa w końcowej części art. 124 ust. 1 ugn jest w przedmiotowej sprawie spełniony. Brak jest również podstaw do tego, by stwierdzić w ślad za odwołującą, iż mająca miejsce w przedmiotowej sprawie korespondencja pomiędzy wnioskodawcą, a Panią B.O., nie mogła zostać uznana za przeprowadzenie rokowań o których mowa w ust. 3 art. 124 ugn.
Skargę na powyższą decyzję wywiodła B.O., zarzucając jej:
- 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy decyzji o ograniczeniu prawa do nieruchomości pomimo braku obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. oraz nie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, tj. naruszenie art. 124 § 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2004 r., Nr 261, póz. 2603; zwanej dalej: u.g.n.),
- 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77, 80, 107 k.p.a. w zw. z art. 124 § l oraz 112 § 3 u.g.n., poprzez niedokonanie przez organ administracyjny w zaskarżonej decyzji analizy możliwości zrealizowania celu publicznego w inny sposób niż przez ograniczenie prawa do nieruchomości, jak również niedokonanie przez organ analizy uciążliwości wynikającej z planowanego przebiegu gazociągu w kontekście innych możliwych sposobów jego przebiegu, a w konsekwencji;
- 3. naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez niewezwanie do udziału w toczącym się postępowaniu właścicieli nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne nr [....],[....],[....],[....],[....],[....], etc...., a także Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
Przy takich zarzutach wniosła o:
- 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
- 2. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podniosła m.in., że w decyzji z dnia 23 grudnia 2009 r. Starosta Krakowski wskazał, iż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy w Liszkach z dnia 2 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 699, póz. 4610 z dnia 2 października 2007 r.). Na zapisy powyższego miejscowego planu, jako przesłankę ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości, powołał się również wprost Wojewoda w uzasadnieniu decyzji z dnia 2 kwietnia 2010 r. Tymczasem wyrokiem z dnia 30 marca 2010 r. sygn. II SA/Kr 1119/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Liszki z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr XI/80/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L., a ponadto Sąd postanowił, stosownie do treści art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, iż zaskarżona uchwała nie może być wykonywana.
Zdaniem skarżącej organ odwoławczy powinien orzekać na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili orzekania, a zatem zobowiązany jest on również uwzględnić nowe okoliczności faktyczne i prawne, które wystąpiły już po wydaniu decyzji przez organ I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i wskazując, że wyrok na który powołuje się skarżąca nie jest prawomocny i została od niego wywiedziona skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Jak natomiast wynika z akt niniejszego postępowania administracyjnego, ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości gruntowej należącej do skarżącej, nastąpiło w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego Gminy L., przy czym w wyroku z dnia 30 marca 2010 r. sygn. II SA/Kr 1119/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Liszki z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr XI/80/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Liszki oraz określił, że zaskarżona uchwała nie może być wykonywana. Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Z uwagi na powyższe okoliczności faktyczne, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę, zachodzą podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania w oparciu o w/w przepis. Wskazać przy tym należy, że pomimo, iż skarga zawiera również inne zarzuty mające znaczenie przy ocenie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, z uwagi na ważkość kwestii, czy uchwała Rady Gminy Liszki z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr XI/80/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. jest ważna, jak również z uwagi na względy ekonomiki procesowej, zachodzą przesłanki do zawieszenia niniejszego postępowania do chwili rozstrzygnięcia, czy powołana powyżej uchwała - w oparciu o którą wydana została decyzja o ograniczeniu skarżącej w sposobie korzystania z będącej jej własnością nieruchomości gruntowej – jest ważna.
Z powyższych przyczyn, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.