Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2016 r. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Krakowie wezwała M. B. do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 17 października 2016 r. poprzez złożenie dwóch odpisów zażalenia wraz ze wszystkimi załącznikami, złożenie siedmiu odpisów załączników, których nie nadesłano w odpisach załączonych do zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. referendarz WSA w Krakowie przyznał M. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 8 marca 2017 r. (data prezentaty sądu) ustanowiony w sprawie adwokat wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Podniesiono, że skarżąca nie zdawała sobie sprawy z tego, że niewłaściwie uzupełniała braki formalne zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Zezwala natomiast na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę.
Oceniając okoliczności faktyczne występujące w niniejszej sprawie w kontekście przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu uznać należało, że skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Z akt sprawy wynika, że profesjonalny pełnomocnik został ustanowiony przez ORA w [...] dopiero 1 lutego 2017 r. Zdaniem Sądu przedstawione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności uprawdopodabniają brak jej winy w uchybieniu terminowi. Wskazać należy, że ustanowiony dopiero na tym etapie sprawy profesjonalny pełnomocnik dochował należytej staranności w zakresie od niego wymaganym. Powziął wszelkie możliwe działania, aby strona mogła uzupełnić braki formalne zażalenia. W konsekwencji należało uznać, że zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.