Uzasadnienie
postanowienia o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2009 r.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpoznania pismo skarżących z dnia 6 stycznia 2010 r. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych pisma (art. 49 § 2 ppsa)
Odpis zarządzenia doręczono stronom.
Na zarządzenie to skarżący wnieśli środek nazwany przez skarżących "kasacją", które zostało potraktowane jak zażalenie, czyli przewidziany prawem środek zaskarżenia.
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od tego zażalenia w kwocie 100 zł oraz do doprecyzowania zawartego w zażaleniu stwierdzenia, iż zarządzenie z dnia 27 stycznia 2010 r. "zostało wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco narusza podstawowe prawa człowieka" - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na zarządzenie to skarżący wnieśli zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2010 r. (Sygn. akt l OZ 450/10) zostało oddalone.
W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący zostali ponownie wezwani do jego wykonania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 7 lipca 2010 r., natomiast w dniu 12 lipca 2010 r. wnieśli oni do tut. Sądu kolejne zażalenie, nazwane przez skarżących "kasacją" na w/w zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).
Zgodnie zaś z przepisem art. 168 § 1 ppsa orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Orzeczeniami tymi są wyrok, postanowienie oraz zarządzenie przewodniczącego. Natomiast przez środki odwoławcze należy rozumieć skargę kasacyjną i zażalenie.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zarządzenie przewodniczącego z dnia 19 kwietnia 2009 r. zobowiązujące skarżących do uiszczenia wpisu sądowego i doprecyzowania pisma stało się prawomocne z dniem 22 czerwca 2010 r., kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt: l OZ450/01 oddalił zażalenia skarżących na to zarządzenie.
Orzeczenie Sądu II instancji jest ostateczne, w związku z czym Skarżący nie mogli wnieść kolejnego zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w tej samej sprawie. Ponownie wzywając skarżących o uiszczenie wpisu Sąd dokonał jedynie czynności materialno-technicznej, powołując się na prawomocne zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2010 r. Od takiej czynności materialno-technicznej żaden środek zaskarżenia nie przysługuje.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne.
Sygn. akt II SA/Kr 901/06
UZASADNIENIE
postanowienia o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z dnia 27 stycznia 2010 r.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpoznania pismo skarżących z dnia 6 stycznia 2010 r. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych pisma (art. 49 § 2 ppsa)
Odpis zarządzenia doręczono stronom.
Na zarządzenie to skarżący wnieśli środek nazwany
przez skarżących "kasacją", które zostało potraktowane jak zażalenie, czyli przewidziany prawem środek zaskarżenia.
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 27 stycznia 2010 r. w kwocie 100 zł oraz do doprecyzowania stwierdzenia, iż zarządzenie z dnia 27 stycznia 2010 r. "zostało wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco narusza podstawowe prawa człowieka" - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący wnieśli zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2010 r. (Sygn. akt l OZ 450/10) zostało oddalone.
W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący zostali ponownie wezwani do jego wykonania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 7 lipca 2010 r., natomiast w dniu 12 lipca 2010 r. wnieśli oni do tut. Sądu pismo, w którym podali, iż w przedmiotowej sprawie opłata nie przysługuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna oplata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wobec faktu, iż skarżący w ustawowym terminie nie uiścili wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 27 stycznia 2010 r., zażalenie to zostało odrzucone na podstawie przepisu art. 220 § 3 ppsa.