Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał H. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła do pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu adwokat K. F. W dniu 10 września 2007 roku H. W. udzielił wyznaczonemu adwokatowi pełnomocnictwa.
W dniu 27 lutego 2008 roku adwokat K. F. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 8 lutego 2008 roku. Do wniosku strona dołączyła kserokopię przedmiotowej opinii wraz z dowodem jej przesłania stronie skarżącej. Nadto, pełnomocnik złożyła oświadczenie, iż koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w osobie referendarza sądowego odmówił uwzględnienia powyższego wniosku.
W sprzeciwie od powyższego postanowienia pełnomocnik zarzuciła naruszenie przepisu § 18 ust. 2 pkt "b" w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), polegające na nieuzasadnionej odmowie przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. W motywach sprzeciwu pełnomocnik wskazała, że owszem cytowane przepisy rozporządzenia nie przewidują minimalnych stawek za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia, tym niemniej istnieją normatywne podstawy do przyznania takiego wynagrodzenia. Podstawę taką stanowi treść § 18 ust. 2 pkt "b" w zw. z przepisem § 5 w/w rozporządzenia, gdyż sporządzenie rzeczonej opinii jest czynnością o zbliżonym rodzaju do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Regulacja przepisu § 18 w/w rozporządzenia, zdaniem pełnomocnika, zawiera tylko wyliczenie typowych, najczęściej podejmowanych czynności. Była to jedyna czynność procesowa, jaką pełnomocnik z urzędu mogła podjąć zgodnie z zasadą starannego działania, na ówczesnym etapie postępowania. Na potwierdzenie swojego stanowiska pełnomocnik powołała wybrane orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Opłaty za czynności adwokackie przed organami wymiaru sprawiedliwości, stawki minimalne opłat za czynności adwokackie, oraz szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W stanie faktycznym sprawy mamy do czynienia z wnioskiem pełnomocnika wyznaczonego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za przygotowanie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lutego 2008 roku o odrzuceniu zażalenia.
Zdaniem Sądu czynność sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia na postanowienie mieści się w katalogu czynności, za wykonanie których pełnomocnik ustanowiony z urzędu, może otrzymać wynagrodzenie.
Owszem z treści przepisu § 18 w/w rozporządzenia wynika, że wyliczenie czynności zawarte w tym przepisie ma charakter zamknięty. Tym niemniej w rzeczonym rozporządzeniu zawarty jest przepis § 5, który stanowi, iż wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia. Przy ustalaniu stawki wynagrodzenia Sąd przyjął za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze, czyli stawkę minimalną określoną w przepisie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i lit. "d" w/w rozporządzenia. Wysokość tego wynagrodzenia została również powiększona o należny podatek od towarów i usług na mocy przepisu § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Wobec powyższego Sąd, orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z przepisem § 18 i § 19 przy zastosowaniu treści § 2 ust. 3 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
K.O.