Uzasadnienie
P. i A. L. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy, w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2013 r. skarżący wezwani zostali do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. na podstawie art. 257 p.p.s.a. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. i A. L. bez rozpoznania.
Sprzeciw od powyższego zarządzenia w imieniu własnym oraz swojego męża wniosła A. L. Wobec stwierdzenia, że formularze prawa pomocy złożone przez skarżących omyłkowo zostały załączone do sprawy II SA/Łd 335/13, Sąd sporządził ich uwierzytelnione odpisy, załączając jednocześnie do niniejszej sprawy.
Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił sprzeciw P. L., a zarządzeniem wydanym w tym samym dniu wezwał A. L., w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, do przedłożenia:
- - wyciągów za ostatnie 3 miesiące z rachunków bankowych, których P. i A. L. są posiadaczami i współposiadaczami, a także informacji o posiadanych lokatach bankowych i zaciągniętych kredytach (dokładna wysokość zaciągniętego kredytu i miesięcznej raty);
- - informacji o uzyskiwanych miesięcznie dochodach z tytułu pracy za granicą przez P. L.;
- - informacji o wysokości miesięcznych wydatków P. i A. L. związanych z utrzymaniem;
- - kopii zeznań podatkowych P. i A. L. dla podatku dochodowego za rok 2012.
Powyższe wezwanie skarżąca pokwitowała w dniu 23 września 2013 r., jednakże we wskazanym terminie nie nadesłała żądanych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z unormowaniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc prawną, a wniosek skarżącej podlega rozpoznaniu przez Sąd na nowo.
Stosownie do przepisu art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Z przedstawionych przez stronę informacji wynika, że mąż skarżącej (jedyny żywiciel rodziny) podjął pracę za granicą, przy czym brak jest informacji co do wysokości uzyskiwanych tam dochodów. Skarżąca wskazała jedynie, że razem z mężem spłacają zaciągnięte kredyty w wysokości 2000 zł miesięcznie. Zawarte w wniosku o przyznanie prawa pomocy informacje okazały się zatem niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego. Skarżąca mimo wezwania przez Sąd, zarządzeniem z dnia 10 września 2013 r. (doręczonym dnia 23 września 2013 r.), do złożenia, w terminie 7 dni, dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji rodzinnej i materialnej, dokumentów takich nie przedstawiła.
W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie strony skarżącej, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Skoro zatem wnioskodawczyni nie wykazała przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., to tym samym brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 roku, I OZ 744/09, Lex Nr 552404).
W tej sytuacji, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 255 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.
LS