Uzasadnienie
A. L. i P. L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w S., w gminie G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2013 roku pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 września 2013 roku na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, odrzucił sprzeciw P. L. od powyższego zarządzenia.
Kolejnym postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 roku WSA w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art. 255 p.p.s.a., odmówił A. L. przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. L. na powyżej wskazane postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 27 września 2013 roku skarżący zostali solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odbiór powyższego wezwania pokwitowali w dniu 30 grudnia 2013 roku, jednakże w wyznaczonym terminie nie uiścili żądanego wpisu sądowego. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 stycznia 2014 roku zwrócili się do sądu z wnioskiem o uzupełnienie powyższego zarządzenia o wskazanie czy mają uiścić wpis jeden w kwocie 200 złotych, czy też każde z nich osobno po 200 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 220 § 1 i art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały, przy czym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Zgodnie zaś z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Jak natomiast wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczenia w dniu 30 grudnia 2013 r. wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi, nie uiścili we wskazanym terminie wymaganego wpisu. Z treści doręczonego im zarządzenia z dnia 23 grudnia 2013 roku jednoznacznie wynika to, iż byli wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi, stąd niezasadny był wniosek o jego sprecyzowanie.
W konsekwencji, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
LS