Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 10 września 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 510/13

Metryka

Sąd
Dnia 10 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II
Skład
Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. L.
Od orzeczenia
od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Sprawa
w sprawie ze skargi A. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić sprzeciw P L. LS

Uzasadnienie

P. i A. L. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych, w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2013 r. skarżący wezwani zostali do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. na podstawie art. 257 p.p.s.a. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. i A. L. bez rozpoznania.

Sprzeciw od powyższego zarządzenia w imieniu własnym oraz swojego męża wniosła A. L. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. P. L. został wezwany do podpisania sprzeciwu z dnia 8 lipca 2013 r., bądź nadesłania jego podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia sprzeciwu bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 21 lipca 2013 r., A. L. przesłała podpisany przez siebie odpis sprzeciwu, wskazując jednocześnie, że mąż przebywa za granicą. Dodała, że sprzeciw podpisała w jego zastępstwie na podstawie pełnomocnictwa z dnia 26 kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydawanych przez referendarzy sądowych, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

Sprzeciw, jako środek prawny umożliwiający kwestionowanie orzeczeń wydawanych przez referendarzy sądowych, powinien odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych (art. 46-47 p.p.s.a.), a w szczególności, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., winien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przedmiotowy sprzeciw nie został podpisany przez P. L. Pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych (z dnia 26 kwietnia 2011 r.), udzielone przez skarżącego A. L., nie mogło natomiast odnieść skutku w przedmiotowym postępowaniu, bowiem nie zawierało umocowania do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Skarżący w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a został zatem wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Sprzeciw nie został jednak w zakreślonym terminie podpisany.

Wobec tego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.

LS

Pod tą sygnaturą także: dokument z 5 lutego 2014 r., dokument z 5 listopada 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.