Uzasadnienie
W dniu 1 października 2015r. P. N. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 października 2015r. skarżący został wezwany do złożenia ww. wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Ponieważ ww. termin upłynął bezskutecznie zarządzeniem z dnia 29 października 2015r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego z dnia 1 października bez rozpoznania.
W dniu 2 listopada 2015r. skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, tym razem na urzędowym formularzu PPF.
W związku z powyższym postanowieniem z dnia 4 listopada 2015r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w żądanym przez niego zakresie. Postanowienie jest prawomocne.
W dniu 12 listopada 2015r. skarżący złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 października 2015r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Stosownie natomiast do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie istotny jest fakt, że skarżący, pomimo pouczenia o skutkach niewykonania nałożonego na niego obowiązku, nie wykonał w ustawowym terminie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 października 2015r. o wezwaniu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Bezspornie termin, o którym mowa upłynął bezskutecznie, co oznaczało, że referendarz sądowy - w dniu orzekania - zobligowany był, na podstawie art. 257 P.p.s.a., do pozostawienia wniosku skarżącego z dnia 1 października 2015r. bez rozpoznania.
Na marginesie wskazać jedynie wypada, że w dniu 2 listopada 2015r., a więc już po wydaniu przez referendarza sądowego zaskarżonego sprzeciwem zarządzenia, skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który postanowieniem z dnia 4 listopada 2015r., został uwzględniony w żądanym przez skarżącego zakresie.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
a.bł.