Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 65 § 1 w zw. z art. 129 § 1 k.p.a. przekazało wniesione bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odwołanie Z. K. od decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego – według właściwości - do załatwienia przez Kierownika MGOPS w W..
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Kolegium podniosło, iż w dniu 6 października 2008 r. Z. K. bezpośrednio w siedzibie organu odwoławczego złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...]. Tym samym naruszony został przepis art. 129 § 1 k.p.a., przewidujący pośredni tryb wnoszenia odwołania. Organ odwoławczy, który otrzyma odwołanie bezpośrednio od strony, zobowiązany jest zastosować art. 65 § 1 k.p.a. i przesłać odwołanie do organu I instancji, który - zgodnie z art. 132 k.p.a. - ma prawo zastosować samokontrolę wydanej przez siebie decyzji. Kompetencja do rozpoznania sprawy przesuwa się na organ odwoławczy dopiero wówczas, gdy organ I instancji nie uwzględni odwołania w całości.
We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Z. K. podniosła zarzuty przeciwko decyzji organu I instancji, wnosząc w szczególności o sprawdzenie rachunku za energię elektryczną z uwagi na to, że w zaskarżonej decyzji podano połowę wysokości tego rachunku.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...].
Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia Kolegium, powołując się na treść art. 129 § 1 k.p.a., stwierdziło, iż określony w tym przepisie tryb wniesienia odwołania ma charakter bezwzględny i winien być przestrzegany zarówno przez stronę, jak i przez organ. W przypadku, gdy strona złoży odwołanie bezpośrednio do organu odwoławczego, odwołanie to należy przekazać zgodnie z dyspozycją art. 65 § 1 k.p.a. do organu I instancji, który wydał zaskarżoną decyzję. Dodatkowo Kolegium wyjaśniło, że zarzuty skierowane przeciwko decyzji organu I instancji z dnia [...]. zostaną rozpatrzone przez Kolegium przy rozpoznawaniu odwołania strony od w/w decyzji.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. K. podniosła, że ma prawo odwołać się od decyzji organu I instancji, skoro w 2008r. nie korzystała z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego, ani celowego specjalnego. Rzadko występuje do MOPS o przyznanie pomocy, a mimo to za każdym razem otrzymuje decyzję odmowną. Dodatkowo zarzuca organowi I instancji błędne zaliczenie do jej dochodu zasiłku pielęgnacyjnego oraz zaniżanie rachunków.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie złożenia odwołania, co wynika z pouczenia zamieszczonego w treści decyzji, a niedopełnienie przez stronę wskazanego trybu obligowało organ odwoławczy do wydania zaskarżonego postanowienia.
W toku postępowania sądowego, postanowieniem WSA z dnia 3 marca 2009r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata.
Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2009r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę i oświadczył, iż nie wnosi o koszty zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd stwierdza, że w pełni podziela argumentację wskazaną przez Kolegium w zaskarżonym postanowieniu, które odpowiada prawu.
Należy zwrócić uwagę, iż wbrew oczekiwaniu skarżącej, przedmiotem kontroli pozostaje jedynie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], w związku z czym podnoszone przez Z. K. zarzuty merytoryczne są poza zakresem kontroli i będą one dopiero przedmiotem rozstrzygania przy rozpoznawaniu odwołania od decyzji I instancji, czyli po prawomocnym zakończeniu postępowania formalnoprawnego.
W przedmiotowej sprawie okolicznością poza sporem jest, iż organ I instancji w decyzji z dnia [...] o odmowie przyznania skarżącej zasiłku, zamieścił prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do organu odwoławczego.
Mimo tego pouczenia Z. K. złożyła odwołanie bezpośrednio w siedzibie organu odwoławczego – SKO w S., przy czym powody, dla których odstąpiła od ustawowego trybu, nie mają żadnego znaczenia dla wyniku sprawy.
Powyższe działanie strony obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia o przekazaniu odwołania wg właściwości, tj. organowi I instancji, co też uczynił. Wynika to z unormowań zawartych w art. 65 § 1 w zw. z art. 129 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Przewidziany ustawą tryb składania odwołań ma na celu umożliwienie organowi I instancji - zgodnie z art. 132 § 1 k.p.a. - ewentualne wydanie przez ten organ rozstrzygnięcia w ramach samokontroli.
Dopiero w przypadku nieskorzystania przez organ I instancji z regulacji wynikającej z art. 132 § 1 k.p.a. - organ ten przesyła odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu - art. 133 k.p.a. (por. dodatkowo np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 1999r. sygn. akt I SA 1100/99 – LEX nr 47353 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2005r. sygn. akt I SA/Wa 1463/04 – LEX nr 191275).
Reasumując, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).