Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 1050/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Miejskiego Przedsiębiorstwa z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej i zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II postanowienia).
Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie punktu drugiego złożyła Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, żądając zasądzenia na jej rzecz od Miejskiego Przedsiębiorstwa kwoty 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zażalenie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest oczywiście uzasadnione. Stosownie bowiem do treści § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1800 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione w pkt 1 lit. a/ i b/ rozporządzenia – 480 zł.
Na rzecz skarżącej, tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, należało zatem zasądzić kwotę 697 zł, obejmującą wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł, zwrot opłaty za pełnomocnictwo w wysokości 17 zł oraz zwrot wpisu od skargi w wysokości 200 zł.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 200, art. 205 § 2 i art. 250 § 2 p.p.s.a oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzekł jak sentencji.