Uzasadnienie
Regulacja art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 2 października 2012 r. sygn. akt II OSK 631/12, z 27 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1208/10).
Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od organu administracji na rzecz strony skarżącej tytułem poniesionych kosztów postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżąca uiściła wpis sądowy od sprzeciwu w wysokości 200 zł. Następnie zarządzeniem z dnia 7 marca 2018 r. zwrócono skarżącej nadpłacony wpis w wysokości 100 złotych, na podstawie § 2 w ust. 1 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 2263).
W toku postępowania skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, adwokata którego wysokość wynagrodzenia wynosi 480 zł (ustalona na podstawie stawek opłat określonych w odrębnych przepisach). Pełnomocnik złożył do akt dokument pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 17 zł. Suma kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw wynosi zatem 597 zł.
W świetle powyższego Sąd uznał, że wskazanie w punkcie drugim sentencji wyroku o sygn. akt II SA/Lu 190/18 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 kwietnia 2018 r., że zasądzona kwota tytułem zwrotu kosztów powstępowania sądowego wynosi "697" zł zamiast "597" zł jest oczywistym błędem rachunkowym podlegającym sprostowaniu.
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.