Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 17 czerwca 2011 r. strona skarżąca wniosła o ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Biorąc pod uwagę to, że na rozprawie storna skarżąca wniosła o ustanowienie adwokata referendarz sądowy, mimo iż na druku PPF nie sprecyzowała ona czy wniosek dotyczy ustanowienia adwokata czy radcy prawnego, przyjął że strona skarżąca wnosząc o przyznanie prawa pomocy, wnosi o ustanowienie adwokata.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych i jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca posiada oszczędności w kwocie [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że koszty utrzymania koniecznego pochłaniają całą jej emeryturę tak, iż nie stać ją na poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika.
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania oraz aby poniesienie ich pełnej wysokości skutkowało uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Na obecnym etapie postępowania w niniejszej sprawie jej koszty sądowe prócz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wyniesie 295,20 złotych brutto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą do wysokości zgromadzonych przez stronę skarżącą oszczędności wskazuje, że strona skarżąca jest w stanie ponieść łącznie wszelkie koszty sądowe jak i minimalny koszt ustanowienia adwokata. Przy czym poniesienie tych kosztów nie będzie skutkować uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego skoro na ich poniesienie wystarczy kwota oszczędności.
Nienaruszone więc zostaną bieżące dochody strony skarżącej. Jednocześnie należy zauważyć, że w sprawie niniejszej strona skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi, co świadczy o tym, iż dysponuje ona środkami finansowymi pozwalającymi jej ponosić koszty niniejszego postępowania.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.