Uzasadnienie
M. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie naruszenia stosunków wodnych.
Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Określony w wezwaniu termin do uzupełnienia braku skargi upłynął bezskutecznie.
W dniu 25 kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, którego nie mogła dochować z uwagi na przebytą grypę i trudności z chodzeniem.
Z uwagi na to, że termin do uzupełnienia braku formalnego skargi jest terminem ustawowym (art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), który nie podlega przedłużeniu, wniosek skarżącej został potraktowany jako żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 294/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek M. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jako przedwczesny, na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniosła M. K..
Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r., wydanym w sprawie II OZ 700/13, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd drugiej instancji podniósł, że w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego jej odpisu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, treść tego pisma nie budzi żadnych wątpliwości. Wynika z niego jednoznacznie, że wolą skarżącej było uzyskanie przedłużenia terminu lub ponowne wyznaczenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Przyjęcie przez sąd pierwszej instancji, że skarżąca w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. wniosła o przywrócenie terminu nie było uprawnione w stanie faktycznym sprawy, zwłaszcza, że tak zakwalifikowany wniosek podlegał odrzuceniu. Sąd obowiązany był zatem odnieść się do wniosku zawartego w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał sąd pierwszej instancji do rozważenia zasadności zwrócenia się do reprezentującego stronę adwokata, aby sprecyzował aktualne stanowisko strony w związku z żądaniem zawartym w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r.
W wykonaniu wytycznych sądu drugiej instancji pełnomocnik M. K. został zobowiązany do sprecyzowania stanowiska skarżącej w związku z żądaniem zawartym w przedmiotowym piśmie.
W piśmie z dnia 25 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że pismo z dnia 25 kwietnia 2013 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał ponadto, że uchybienie terminu spowodowane było przebytą przez skarżącą grypą i trudnościami z chodzeniem, a zatem było przez skarżącą niezawinione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
W świetle zaś art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu przez sąd.
Za niedopuszczalny z mocy ustawy uznaje się zwłaszcza wniosek złożony przedwcześnie, a zatem w terminie otwartym do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 736/08, niepubl.).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skarżącej doręczone w dniu 18 kwietnia 2013 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności skarżąca złożyła w dniu 25 kwietnia 2013 r., a zatem przed upływem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Zatem wniosek skarżącej, jako przedwczesny, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.