Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r., znak: [...] wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku jednorodzinnego na działce o nr ewid. 851, położonej w miejscowości K., gmina [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż w niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest istotne odstąpienie przez inwestora Z.S. od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego budynku jednorodzinnego na działce o nr ewid. 851, położonej w miejscowości K., gmina [...]. Podniósł, iż skoro decyzja wydana przez Kierownika Urzędu w dniu [...] września 1998 r. w okresie ważności postanowienia z dnia [...] września 1998 r. o wstrzymaniu budowy przedmiotowego budynku, została wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt 7/IV S.A. 4884/03, to słusznym było wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia budowy przedmiotowego budynku na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane.
Ponadto, organ drugiej instancji wskazał, iż budowa budynku jednorodzinnego nie została jeszcze zakończona, w związku z czym, niezależnie od zaprzestania przez inwestora kontynuowania budowy, istnieje obowiązek wstrzymania przez organ nadzoru budowlanego wykonywania robót budowlanych w sytuacji istotnego odstąpienia przez inwestora od warunków udzielonego pozwolenia na budowę.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł Z.S., domagając się jego uchylenia oraz zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane.
W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, iż nie prowadzi budowy od kilku lat, tj. od daty poprzedniego postanowienia o wstrzymaniu wykonania robót, a skoro tak, to nie istnieje przesłanka do ich wstrzymania, a postanowienie jest bezprzedmiotowe.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podnosząc, iż obowiązujące przepisy prawa budowlanego określają w sposób jednoznaczny tryb postępowania, który organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest zastosować w przypadku istotnego odstąpienia przez inwestora od warunków udzielonego pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uchylenie zaskarżonego aktu następuje wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanki skutkującej jego nieważność albo stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób, który uzasadniałby jego eliminację z obrotu prawnego.
W przedmiotowej sprawie właściwe organy prowadzące postępowanie prawidłowo ustaliły - wbrew zarzutom ze skargi - stan faktyczny w tej sprawie, a w szczególności w świetle ostatnich oględzin dnia 17 stycznia 2006 r. (karta Nr 324-334 akt administracyjnych sprawy).
Wynika bowiem z nich jednoznacznie, że na przedmiotowej działce o nr ewidencyjnym gruntu 360 w miejscowości K. jest usytuowana rozpoczęta budowa budynku jednorodzinnego, która nie jest ukończona. Następnie, co także potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 28 listopada 2006 r. (sygn. akt II SA/Lu 720/06) oddalając skargę Z.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2006 r. w przedmiocie zobowiązania do przedstawienia projektu budowlanego zamiennego – nastąpiło w tym zakresie przez inwestora istotne odstąpienie od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 1996 r. (znak/ [...]).
Wynika to także z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2005 r. (7 /IV SA 4884/03).
Oznacza to, że w powyższym stanie faktycznym oraz w stanie prawnym obowiązującym od dnia 11 lipca 2003 r. po wejściu w życie noweli do cyt. ustawy prawo budowlane, stosowanie przez właściwy organ przepisu z art. 36a ust. 1 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane musi być poprzedzone wydaniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 tejże ustawy. Ten ostatni przepis stanowi bowiem, że organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych, które zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków zawartych w ostatecznej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego.
Należy także podkreślić, że wbrew zarzutom ze skargi w sytuacji faktycznej, w której roboty budowlane związane z budową przedmiotowego budynku mieszkalnego nie zostały jeszcze zakończone, lecz są przerwane na dłuższy okres czasu, nie stanowi to przeszkody do wydania danego postanowienia. Jego celem jest bowiem przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i podjęcie rozstrzygnięcia w okresie jego ważności, czyli 2 miesięcy, pod kątem dalszej realizacji przedmiotowej budowli, ponieważ to postanowienie nie załatwia sprawy co do istoty.
Wypada zauważyć, że w sprawie niniejszej nie ma zastosowania norma art. 51 ust. 7 Pr. bud., w myśl której przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust.
1. Unormowanie to, poprzez użycie sformułowania "odpowiednio", oznacza, iż w przypadku, gdy roboty budowlane zostały już wykonane (tryb dokonany) należy wydać jedną z decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 bądź w ust. 3 bez poprzedzania jej postanowieniem o wstrzymaniu robót. Jest to zrozumiałe, skoro chodzi o roboty już zakończone. Jednakże w sprawie niniejszej mamy do czynienia z przypadkiem istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego określonym w art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud., a nadto roboty budowlane nie zostały wykonane, a tylko przerwane, a zatem, mimo że przerwa ta trwa już dłuższy czas i mimo deklaracji inwestora, że nie zamierza kontynuować budowy, istnieje potencjalna możliwość jej kontynuowania i wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót nie było bezprzedmiotowe.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.