Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie II SAB/Lu 15/13 dotyczącej nierozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie usług opiekuńczych.
Skarżąca pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. oświadczyła, że cofa wyżej wymienioną skargę na bezczynność Wójta Gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuję:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi.
Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił umorzyć postępowanie w sprawie