Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę D. D., T. S. i B. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu udziału w nieruchomości.
W dniu 20 grudnia 2010 r. T. S. złożył osobiście wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, załączając dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej od tego wniosku w kwocie 100 zł. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 lutego 2011 r. (k.62).
W dniu 3 marca 2011 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu złożyli skarżący D. D., T. S. i B. M., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna D. D. i B. M. podlega odrzuceniu.
W myśl art. 173 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "ustawa") od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje stronie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą strona może wnieść po doręczeniu jej odpisu wyroku z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Z powołanych przepisów wynika, że skargę kasacyjną od wyroku sądu administracyjnego można wnieść dopiero po doręczeniu stronie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem.
W myśl art. 141 § 2 ustawy w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Oznacza to, że w sprawach, w których skargę oddalono, tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie siedmiu dni doręczenia jej orzeczenia wraz z uzasadnieniem, można przyjąć, że zostały spełnione wstępne przesłanki do powstania możliwości wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpatrywanej sprawie skarżący D. D. i B. M. nie wystąpili z wnioskiem o doręczenie im wyroku wraz z uzasadnieniem w ustawowym terminie, a doręczenie orzeczenia skarżącemu T. S. nie mogło wywołać w odniesieniu do nich skutku przewidzianego w art. 173 § 2 i art. 177 § 1 ustawy.
W tej sytuacji nie było dopuszczalne wniesienie skargi kasacyjnej przez D. D. i B. M., gdyż trzydziestodniowy termin do złożenia tej skargi w ogóle nie mógł rozpocząć swojego biegu (postanowienia NSA: z dnia 13 września 2006 r., II OZ 861/06, niepubl. oraz z dnia 1 marca 2005 r., II GZ 9/2005, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 94).
Skarga kasacyjna D. D. i B. M. podlega zatem odrzuceniu, na podstawie art. 178 ustawy, jako niedopuszczalna.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.