Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Wyrok WSA w Lublinie z 30 kwietnia 2013 r., II SA/Lu 75/13

WyrokprawomocneWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie·30 kwietnia 2013 r.

Powołane przepisy

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Rozpoznanie
w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. K., B. K., J.C., U. K. i B. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości
Skład
Sędzia NSA Krystyna Sidor przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz
Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski
Starszy asystent sędziego Marcin Małek protokolant

Sentencja

  1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia... Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania M. K., B. K., U. K., J. C. i B. K. od wydanej w postępowaniu wznowieniowym decyzji Starosty z dnia... o odmowie uchylenia pkt 2 decyzji Prezydenta Miasta z dnia... dotyczącej zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - utrzymał tę decyzję w mocy.

Organ I instancji wskazaną decyzją odmówił uchylenia pkt 2 decyzji Prezydenta Miasta z dnia... w którym orzeczono o odmowie zwrotu na rzecz spadkobierców H. S.: U. K., B. K., M. K. oraz J. C. części nieruchomości wywłaszczonej na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego "T." zadanie II, stanowiącej części działek oznaczonych nr...., położonych w obrębie 22 miasta C. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie od tej decyzji ustalił, że decyzją Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w C. z dnia.... została wywłaszczona nieruchomość gruntowa stanowiąca własność H. S. oznaczona wówczas jako działki nr.... o łącznej pow. 7341 m2, położona w C. w obrębie ulic – O. – P. z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego "T." zad. II; wywłaszczeniem została objęta również na wniosek właścicielki działka nr... o pow. 1385 m2 ze względu na jej małą powierzchnię i brak drogi dojazdowej.

Wnioskiem z dnia 20 listopada 1998r. spadkobiercy poprzedniej właścicielki tj. J. C., M. K., U. K. i B. K. zwrócili się do organu I instancji o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości wskazując, że stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Prezydent Miasta C. decyzją z dnia.... w pkt 1 orzekł o zwrocie na rzecz spadkobierców nieruchomości oznaczonej jako działka nr...o pow. 762 m2, zaś w pkt 2 odmówił zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej obecnie jako działki nr...., w pkt 3 organ zobowiązał spadkobierców do zwrotu zwaloryzowanej kwoty wypłaconego odszkodowania.

Wojewoda decyzją z dnia...uchylił pkt 1 i 3 tej decyzji i orzekł o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oraz utrzymał w mocy pkt 2 tej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2002r., sygn. akt II SA/Lu 778/02 uchylił następnie decyzję organu odwoławczego w całości.

W toku dalszego postępowania strony cofnęły odwołanie i decyzją ostateczną z dnia.... Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze, a w konsekwencji decyzja z dnia.... stała się ostateczna.

W dniu 25 kwietnia 2008r. M. K. reprezentowana przez M. K. oraz pozostali spadkobiercy H. S. – złożyli wniosek, sprecyzowany w dniu 8 maja 2009r. jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia... w części dotyczącej pkt 2 o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej obecnie jako działki nr.... Wnioskodawcy jako podstawę prawną wskazali art. 145 a k.p.a. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2008r., sygn. akt K 6/05 orzekającego o niezgodności z Konstytucją art. 136 ust. 6, art. 137 ust. 2 oraz art. 229 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.

Decyzją z dnia...organ I instancji odmówił uchylenia decyzji wskazując, że powołany wyrok TK dotyczy przepisów art. 136 ust. 6, art. 137 ust. 2 i art. 229 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, które weszły w życie lub otrzymały swoje brzmienie z dniem 22 września 2004r. na mocy przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2004r., nr 141, poz.1492), a więc już po wydaniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia... a poza tym decyzja ta została wydana na podstawie art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który nie był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji stwierdzając ponadto, że w sprawie miały zapewniony udział strony postępowania, kierowane były bowiem do nich pisma o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz zgłaszania uwag, dodatkowych wyjaśnień, wniosków i dowodów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. K., B. K., J. C., U. K., B. K. wnieśli o uchylenie decyzji Wojewody.

Skarżący zarzucili, że organ nie zawiadamiał ich o przeprowadzanych czynnościach, a w konsekwencji nie mieli możliwości brania czynnego udziału w postępowaniu.

Niesprawiedliwe jest ponadto w ich przekonaniu to, że organ zwrócił innym osobom sąsiednie nieruchomości, natomiast skarżącym odmówił zwrotu, pomimo iż możliwość taką daje wskazany przez nich wyrok TK z dnia 3 kwietnia 2008r., sygn. akt K 6/05.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Skarżący wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia...i uchylenie pkt 2 tej decyzji, w którym organ orzekł o odmowie zwrotu na rzecz spadkobierców poprzedniej właścicielki części wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej obecnie jako działki nr....położone w obrębie 22 miasta C. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazali art. 145a § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.

W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.

Ostateczna decyzja Prezydenta Miasta z dnia...., której wzruszenia obecnie domagają się skarżący została wydana na podstawie przepisów: art. 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142 i art. 229 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2000r., nr 46, poz. 543 ze zm.), zwanej dalej "u.g.n.".

Powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2008r., K 6/05 dotyczy natomiast art. 136 ust. 6 ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 88 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004r., nr 141, poz.1429 ze zm.), art. 137 ust. 2 ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 89 lit. b powołanej ustawy z dnia 28 listopada 2003r. oraz art. 229 a ustawy dodanego przez art. 1 pkt 143 wskazanej ustawy z 28 listopada 2003r.

Przepisy będące przedmiotem oceny przez Trybunał nie obowiązywały w dacie wydania kwestionowanej decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta z dnia... - weszły one w życie dopiero w dniu 22 września 2004r., zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw, tj. po upływie 3 miesięcy od daty ogłoszenia tej ustawy w Dzienniku Ustaw. W dacie wydania kwestionowanej decyzji z dnia 21 czerwca 2000r. przepisów art. 229 a i art. 136 ust. 6 w ogóle nie było, zaś art. 137 ust. 2 miał inne brzmienie, niż to, które było następnie przedmiotem kontroli przez Trybunał Konstytucyjny. W dacie wydania kwestionowanej decyzji z dnia 21 czerwca 2000r. przepis art. 137 ust. 2 stanowił, że jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część. Przepis ten w brzmieniu ocenianym przez Trybunał Konstytucyjny stanowił natomiast, że jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część, jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem miejscowym obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot, a w przypadku braku planu miejscowego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność osoby wnioskującej o zwrot. Następnie przepis ten był przedmiotem oceny przez Trybunał Konstytucyjny, jednak wyłącznie w zakresie wprowadzonego warunku zagospodarowania nieruchomości zgodnie z planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i tym w zakresie Trybunał orzekł o jego niezgodności z art. 2, art. 31 ust.3 w zw. z art. 64 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Podstawą prawną orzeczenia w pkt 2 decyzji z dnia...o odmowie zwrotu na rzecz spadkobierców poprzedniej właścicielki części wywłaszczonej nieruchomości był przepis art. 229 u.g.n., który stanowił wówczas, że roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3 nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej. Przepis ten nie był przedmiotem oceny przez Trybunał Konstytucyjny - w powołanym przez skarżących wyroku z dnia 3 kwietnia 2008r., K 6/05 oceniał wyłącznie zgodność art. 229 a ustawy, który wszedł w życie dopiero w dniu 22 września 2004r.

Oznacza to, jak słusznie wskazały organy, że brak jest podstawy wznowienia, o której mowa w art. 145 a K.p.a., zaś w takiej sytuacji uzasadnione było wydanie na podstawie art. 151 § 1 ust. 1 K.p.a. decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej.

Zarzut skarżących dotyczący naruszenia przez organ art. 10 K.p.a. poprzez pozbawienie ich możliwości udziału w postępowaniu nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzje organów obu instancji zostały im doręczone, a przed wydaniem zaskarżonej decyzji skarżący zostali zawiadomieni o prawie składania dowodów, żądań i wyjaśnień na piśmie w zakreślonym terminie.

Z powyższych względów stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.