Uzasadnienie
L. B. wnioskiem zawartym na urzędowym formularzu /druk PPF/ zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i rodzinną skarżącego oraz koszty postępowania stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania tj. kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia adwokata. Skarżący spełnia zatem przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Czteroosobowe gospodarstwo domowe skarżącego jakkolwiek posiada stały dochód w postaci renty skarżącego oraz wynagrodzenia za pracę jego żony, jednakże po poniesieniu przez skarżącego kosztów utrzymania mieszkania, spłaty pożyczek, wydatków na leki oraz kosztów wyżywienia i nauki dzieci kwota jaka pozostaje skarżącemu nie pozwala na pokrycie kosztów niniejszego postępowania.
W efekcie należało uznać, że poniesienie jakichkolwiek wydatków w związku z prowadzonym postępowaniem przekracza możliwości majątkowe skarżącego.
Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.