Uzasadnienie
K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zastrzeżeń do uproszczonego planu urządzenia lasu.
Po rozpoznaniu tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 863/13 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia w drodze skargi kasacyjnej został z urzędu doręczony skarżącemu w dniu 30 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru - k.80).
W dniu 29 lipca 2014 r. skarżący złożył samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która wobec niezachowania przymusu adwokackiego (radcowskiego) została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. odrzucona.
W dniu 20 października 2014 r. (data nadania) K. J. złożył bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z dnia 18 października 2014 r. oznaczone jako "Skarga i wniosek o stwierdzenie", w którym wskazał, iż wnosi "skargę przeciwko uzasadnieniu wyroku z 03-06-2014 r., który wydał Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział II w Lublinie (...) w sprawie sygn. akt II SA/Lu 863/13 prowadzonej przez WSA Lublin – z niekwestionowaniem wyroku z 03-06-2014 r. wydanego przez WSA Lublin w sprawie II SA/Lu 863/13, który otrzymałem z uzasadnieniem (...)".
Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 5 listopada 2014 r. powyższe pismo uznane zostało za ponowną skargę kasacyjną K. J. od wyroku tut. Sądu z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 863/13. Świadczy o tym chociażby identyczne określenie przedmiotu zaskarżenia (uzasadnienie wyroku, a nie wyrok).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl § 2 powołanego przepisu, powyższego wymogu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Ponadto, stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Art. 178 p.p.s.a. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Rozpoznawana skarga kasacyjna K. J. z dnia 18 października 2014 r. jest niedopuszczalna z następujących powodów:
Po pierwsze, przedmiotowa skarga została sporządzona przez skarżącego osobiście, pomimo, że nie należy on do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Po drugie zaś, skarga ta została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Należy bowiem wskazać, że odpis wyroku z dnia 3 czerwca 2014 r. został prawidłowo – w świetle art. 66 § 2 p.p.s.a. – doręczony skarżącemu w siedzibie Sądu w dniu 30 czerwca 2014 r. Zatem termin do złożenia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upływał w dniu 30 lipca 2014 r. Tymczasem przedmiotowa skarga została nadana na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dopiero w dniu 24 października 2014 r. (k. 187). Ubocznie podkreślić należy, że nawet gdyby za datę wniesienia tej skargi uznać dzień jej przesłania przez skarżącego bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. 20 października 2014 r., pozostawałoby to bez wpływu na ocenę zachowania terminu do jej złożenia.
Podkreślić należy, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pouczenie tej treści Sąd doręczył skarżącemu wraz odpisem wyroku z dnia 3 czerwca 2014 r.
Z powyższych względów Sąd, na mocy art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.