Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwojgiem małoletnich dzieci, z którymi utrzymuje się ze swojej renty w kwocie [...] złotych netto oraz zasiłku rodzinnego w kwocie [...] złotych. Żona skarżącego jest osobą bezrobotną. Skarżący jest właścicielem domu w stanie surowym zamkniętym o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych oraz gruntów rolnych o powierzchni [...] ha, stanowiących nieużytki.
Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący w piśmie z dnia 11 stycznia 2016 r. oświadczył, że stałe miesięczne koszty utrzymania jego gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych oraz, iż środki finansowe na budowę domu pochodziły z prezentów ślubnych, darowizn od teściowej oraz sprzedaży ciągnika rolniczego i traktora. Do pisma skarżący dołączył ksero umowy darowizny, zaświadczenie z ZUS dotyczące wysokości renty, zaświadczenie z GOPS o wysokości zasiłku rodzinnego, zaświadczenie z urzędu pracy oraz kserokopię umowy sprzedaży ciągnika rolniczego oraz motoru.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Niemal całość bieżącego dochodu gospodarstwa domowego skarżącego pochłaniają stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego ([...] złotych netto miesięczny dochód – [...] złotych stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego). Wydatki związane z jedną z najistotniejszych potrzeb życiowych jaką jest potrzeba posiadania mieszkania skarżący mógł pokryć jedynie z otrzymanych prezentów ślubnych, darowizn oraz sprzedaży części majątku ruchomego. Przyjąć zatem należy, że skarżący nie jest w stanie samodzielnie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi, co uzasadnia uwzględnienie wniosku skarżącego w całości.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.