Uzasadnienie
Prezydenta Miasta decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego na działce nr ewid. 2362/2 przy ul. N. w B. P. Następnie Wojewoda decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania M. S., współwłaściciela działki nr ewid. 2363/3 sąsiadującej z nieruchomością inwestora, utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2010 r. Skarżąca E. K. brała czynny udział w każdym stadium postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...], E. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, gdzie toczy się postępowanie o sygn. akt: II SA/Lu 29/11.
Pismem z dnia 29 lipca 2011 r. (2 sierpnia 2011r. data stempla pocztowego) E. K. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...].
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...] stwierdził, na podstawie art. 134 k.p.a., że powyższe odwołanie E. K. jest niedopuszczalne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rozstrzygnięcie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2011r. E. K. wniosła o stwierdzenie nieważności tego postanowienia i zobowiązanie Wojewody do rozpatrzenia złożonego przeze nią w terminie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2010r. Ewentualnie wniosła o uchylenie i zobowiązanie Wojewody do rozpatrzenia złożonego przez nią w terminie odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania, przez uprawniony podmiot, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji (art. 15 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na tle art. 134 k.p.a. można wyróżnić dwie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k.p.a. Do przyczyn przedmiotowych należy zaliczyć m.in. sytuację, gdy dana czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a także przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji.
Z ostatnią sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Przede wszystkim należy podnieść, że nie ma procesowej możliwości uruchomienia kolejnego postępowania odwoławczego w zwykłym trybie przez E. K., bowiem wskutek upływu terminu do wniesienia odwołania decyzja organu I instancji stała się ostateczna, a od decyzji ostatecznych nie przysługuje odwołanie – wyrok NSA z dnia 12 luty 2010r., sygn. akt II OSK 355/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Nie ma możliwości ingerencji w trybie odwoławczym w ostateczną decyzję administracyjną, gdyż odwołanie od decyzji przysługuje stronom wówczas, gdy nie jest ona ostateczna, a ostateczna jest decyzja, od której odwołanie nie przysługuje, jak też która nie została zaskarżona w ustawowym terminie. W przypadku wielości stron, a taki występował w rozpoznawanej sprawie, należy mieć na uwadze również ochronę praw nabytych przez inne strony postępowania administracyjnego.
Wyczerpanie możliwości dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy powoduje bowiem niedopuszczalność odwołania. W niniejszej sprawie dwuinstancyjny tok postępowania administracyjnego wyczerpany został poprzez wydanie w dniu [...] lipca 2010 r. decyzji Wojewody, jako organu odwoławczego.
W związku z tym należy uznać, że Wojewoda Lubelski prawidłowo zastosował tryb przewidziany w art. 134 k.p.a. i zasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez E. K. Ubocznie należy wskazać, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2010r. został doręczona osobiście E. K. w dniu 7 czerwca 2010r. (k. 124 akt admin. ze spr. sygn. akt II SA/Lu 29/11 - aktualnie sygn. akt II SA/Lu 745/102). Strona brała czynny udział w tym postępowaniu, co prawda nie wniosła odwołania, ale wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie na decyzje Wojewody z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...].
Z tych względów, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270).