Uzasadnienie
S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy jako dłużnikowi alimentacyjnemu.
Zarządzeniem z dnia 2 października 2015 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczenie nastąpiło w dniu 28 października 2015 r.
We wskazanym terminie wymagany wpis od skargi nie został uiszczony.
W piśmie z dnia 7 listopada 2015 r. (data nadania: 12 listopada 2015 r.) skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
- I. Skarga podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, iż w świetle art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.
W warunkach niniejszej sprawy, skarżący - pomimo wezwania - nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wskazany w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie w dniu 4 listopada 2015 r. Skarżący nie złożył w tym terminie ani zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego ani wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek taki złożył dopiero w dniu 12 listopada 2015 r., czyli po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nie składając jednocześnie wniosku o jego przywrócenie.
Wobec powyższego, złożony przez skarżącego na tym etapie postępowania sądowego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezskuteczny, a skargę - na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a - należało odrzucić. Rozstrzygnięcie w tym zakresie Sąd zawarł w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia.
- II. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym art. 247 p.p.s.a. obejmuje nie tylko sytuacje oczywistej bezzasadności skargi w aspekcie merytorycznym, ale także te, w których skarga podlegać będzie odrzuceniu z przyczyn procesowych - gdy istnieć będą podstawy przewidziane również w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, tak jak w przedmiotowej sprawie, w której nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu lub złożenie wniosku na formularzu o przyznanie prawa pomocy w terminie do wniesienia wpisu, określonym w wezwaniu do jego uiszczenia, w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. (Zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1321/11, z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1257/13, z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 700/14, oraz postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 3/13, i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Gl 12/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżący, jak już wskazano, nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie do uiszczenia wpisu, o czym był powiadomiony w pkt.1 i 4 wezwania do uiszczenia wpisu. Przesyłając zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie (na niewłaściwym druku, co jest mniej istotne) nie wniósł o przywrócenie uchybionego terminu. Powyższe oznacza, że nawet gdyby sytuacja materialna strony uzasadniała przyznanie jej prawa pomocy, to stwierdzony stan faktyczny w przedmiotowej sprawie powoduje oddalenie jej wniosku.
Zatem w warunkach niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji uznać należało, że zaistniała również przesłanka, która - w myśl art. 247 p.p.s.a. – wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, Sąd - na podstawie art. 247 p.p.s.a. - orzekł o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a rozstrzygnięcie w tym zakresie zawarł w punkcie 2 sentencji postanowienia.