Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3 sierpnia 2012 r. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 11 czerwca 2012 r. w części rozstrzygnięcia i nakazał Z.F., na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy – Prawo budowlane, usunięcie obiektu budowlanego - przyczepy campingowej – wraz z rozbiórką dobudowanego drewnianego zadaszonego tarasu, zrealizowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, na działce "[...]".
W złożonej do tutejszego Sądu skardze J.F. zarzucił, że niezasadnie zastosowano nakaz rozbiórki, gdyż przedmiotowy obiekt nie został wybudowany, a ponadto wymagał tylko zgłoszenia, gdyż został zakwalifikowany przez organy nadzoru budowlanego jako tymczasowy obiekt budowlany. W tej sytuacji art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nie mógł mieć zastosowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny bada z urzędu, czy skarga nie zawiera braków formalnych, uniemożliwiających nadanie skardze dalszego biegu oraz, czy została wniesiona w terminie. Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Decyzję będącą przedmiotem skargi doręczono skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2012 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 5 września 2012 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi, zawartego w zaskarżonej decyzji, przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 6 września 2012 r. (data stempla pocztowego). Wobec powyższego skargę wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić jako spóźnioną.