Uzasadnienie
W pkt II wyroku z dnia "[...]"r., sygn. akt II SA/OI 1434/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawarł postanowienie, w którym zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O na rzecz skarżącego J W kwotę "[...]" zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik J W adw. M L, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania, tj. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokacie poprzez jego niezastosowanie polegające na zasądzeniu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w wysokości "[...]" zł w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c powyższego rozporządzenia, w sytuacji, gdy przedmiotem rozpoznawanej sprawy była należność pieniężna (kwestionowane było nałożenie opłaty w wysokości "[...]" zł z tytułu poniesionych kosztów usunięcia, parkowania, wyceny i zniszczenia pojazdu), a zatem opłata za zastępstwo adwokacie winna zostać zasądzona według wartości przedmiotu sporu, tj. według § 2 pkt 5 rozporządzenia w stawce "[...]" zł. Podnosząc zarzut wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasadzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz Jacka Wilczewskiego kwoty "[...]" zł tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.
Uzasadniając podała, że Sąd orzekł o kosztach w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, który ma zastosowanie tylko do spraw o charakterze niepieniężnym, zaś nałożona skarżoną decyzją należność miała charakter pieniężny. W konsekwencji koszty zastępstwa adwokackiego winny być ustalone według wartości przedmiotu sprawy (wysokość kosztów uzależniona jest od wymiaru zakwestionowanej opłaty), zgodnie z § 2 rozporządzenia. Skoro w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu przekracza próg "[...]" zł, to koszty zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych wynoszą "[...]" zł, czego dowodem (powinność ustalenia kosztów według wartości przedmiotu sprawy) jest wysokość wpisu ustalona przez Sąd. Konkludując podała, że na rzecz skarżącego powinny być zasadzone koszty postępowania w łącznej kwocie "[...]" zł, tj. – równowartość uiszczonego wpisu od skargi "[...]" zł, - koszty zastępstwa adwokackiego "[...]" zł wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia i "[...]" zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 tj.z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Stosownie zaś do treści art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu wniesione zażalenie pełnomocnika J W adw. M L zarzucające brak prawidłowego zasądzenia w punkcie II wyroku z dnia 16 maja 2017r., sygn. akt II SA/OL 1434/16, należnych kosztów postępowania jest oczywiście uzasadnione. W rozpatrywanej sprawie wskazaną wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota "[...]" zł wynikająca z kwestionowanej decyzji o wymierzeniu skarżącemu opłaty w wysokości "[...]" zł z tytułu poniesionych kosztów usunięcia, parkowania, wyceny i zniszczenia pojazdu). Nie ulega zatem wątpliwości, iż kwota ta stanowi podstawę do określenia wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącego w niniejszym postępowaniu na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi do Sądu, zgodnie z którym minimalna kwota wynagrodzenia prowadzącego sprawę adwokata w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sporu "[...]" zł., to "[...]" zł. Należy bowiem w tym miejscu podkreślić, że w dniu 27 października 2016 r. weszło w życie z dniem 27 października 2016r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1668), w którym to rozporządzeniu w § 1 pkt 1 zmieniono m.in. minimalne stawki wynagrodzenia adwokata prowadzącego sprawę, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, gdzie wartość przedmiotu sporu mieści się w przedziale powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - ustalając jego wysokość na 3.600,00 zł (§ 2 pkt 5 rozporządzenia z dnia 22 października 2015r.). W przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miało właśnie przywołane zmieniające rozprowadzenie, jako, że skarga w niniejszej prawie wniesiona została w dniu "[...]"r.
Dlatego też biorąc pod uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2017r. uwzględnił skargę wniesioną w niniejszej sprawie, na co wskazuje treść pkt I sentencji wyroku, należna od organu kwota kosztów postępowania poniesionych przez stronę wygrywającą – J W, stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., obejmować powinna wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie "[...]" zł. Tym samym, kwota ta stanowi podstawę do określenia wysokości kosztów postępowania podlegających zwrotowi na rzecz skarżącej.
Stąd też, w ocenie Sądu, należało uznać zażalenie za oczywiście uzasadnione i w następstwie tego orzec o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącej w pełnej wysokości "[....]" zł, na co składają się wspomniane koszty zastępstwa – "[...]" zł, wpis – "[...]" zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – "[...]" zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia oraz na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.