Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2017r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) Spółdzielnia A złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu K., gm. D. nr [...] o powierzchni 0,1239 ha, stanowiącej własność skarżącej, poprzez zezwolenie Spółce A na założenie i przeprowadzenie przez opisaną nieruchomość gazociągu wysokiego ciśnienia [...] relacji B. – W. o długości 27, 0 m.
W skardze tej zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości bowiem wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w nieruchomości, gdyż posadowienie gazociągu będzie stanowiło istotną ingerencję w prawo własności strony, stąd też istnieje potrzeba wstrzymania wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda nie odniósł się do wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Z brzmienia tego przepisu wynika, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony wnoszącej o taką tymczasową ochronę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Jednak w rozpoznawanej sprawie należy wskazać na treść art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 2147, ze zm) zgodnie z którym, w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art., 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jak z powyższej regulacji wynika, w rzeczonej sprawie wobec wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję czyli Wojewoda winien z urzędu wstrzymać jej wykonanie. Z nadesłanych akt sprawy nie wynika aby takie postanowienie zostało wydane przez organ odwoławczy.
W tym stanie sprawy, gdy organ nie wykonał obowiązku założonego przez art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, lub też jej braku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sad administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2015r. sygn. I OSK 3024/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji w pełni podziela ten pogląd, bowiem skarżona decyzja wydana została na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami tzn. na podstawie przepisów działu III tej ustawy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.