Uzasadnienie
B.K., której skarga na decyzję o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku została oddalona wyrokiem z dnia 31 maja 2012 r., zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata.
Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, iż skarżąca (43 l.) jest osobą bezrobotną. Prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem (17 l.). Otrzymuje na niego alimenty w wysokości 650 zł miesięcznie. Oboje nie posiadają majątku. W dniu 16 lipca 2012 r. w ich dyspozycji pozostawało 1350 zł na bieżące utrzymanie, w tym zakupy szkolne.
Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącą, zbieżne z treścią dokumentów akt administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się ona w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.