Uzasadnienie
J.B. - skarżący decyzję o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na opłacenie zaległości czynszowych w kwocie 364,57 zł oraz zasiłku celowego na zapłatę czynszu za listopad i grudzień 2013 r. w wysokości 158,66 zł miesięcznie - powołując się we wniosku z dnia 2 maja 2014 r. na brak środków na pełnomocnika z wyboru zwrócił się o przyznanie w tym zakresie prawa pomocy.
Według oświadczenia zamieszczonego na formularzu, skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, a jego miesięczny dochód to 529 zł zasiłku stałego. Dodatkowo z akt administracyjnych wynika, że otrzymuje również bony obiadowe, jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, a z pomieszczenia stanowiącego miejsce zamieszkania korzysta po 28 lutego 2013 r. bezumownie, za co jest obowiązany do uiszczania odszkodowania w wysokości wcześniej wymaganego czynszu, tj. 158,66 zł miesięcznie.
Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wynika ono z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść wiążącego się z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o przedstawione dokumenty należy przyjąć, iż skarżący znajduje się w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.