Uzasadnienie
Pismem z dnia "[...]", znak "[...]", Zarząd Województwa (dalej jako Zarząd) poinformował A.B.O. o charakterze prac (odtworzenie warstw konstrukcyjnych nawierzchni, bez zmiany zagospodarowania terenu, z zachowaniem stanu istniejącego i przywrócenia bezpieczeństwa ruchu kołowego i pieszego w okolicy zabudowy ul. "[...]") wykonywanych na odcinku drogi wojewódzkiej nr "[...]", na wysokości jej posesji. Zarząd dodał, że celem przebudowy, dokonanej w oparciu o zgłoszenie (pismo z 5 października 2016r.) wykonania robót budowlanych nie była zmiana sposobu zagospodarowania terenu, a jedynie jego uporządkowanie w sposób uniemożliwiający zajmowanie pasa drogowego w miejscach do tego nie wskazanych (zatrzymywanie pojazdów przed punktami handlowo-usługowymi przy wspomnianej ulicy). Dodał, że działka nr "[...]" przy ul. "[...]" posiada dostęp do drogi wojewódzkiej nr "[..]" za pośrednictwem działki wewnętrznej nr "[...]", pomimo, że przed przebudową możliwy był dostęp do tej drogi poprzez chodnik i właśnie celem uniemożliwienia występowania sytuacji niebezpiecznych związanych z przekraczaniem tegoż chodnika zostało odtworzone zagospodarowanie terenu zdeformowane wieloletnimi działaniami kierowców.
Na powyższe pismo A.B.O. wywiodła skargę do tut. Sądu wnosząc o zasadzenie wydania zgody przez Zarząd na utworzenie zjazdu na odcinku działki przy ul. "[...]" do drogi wojewódzkiej nr "[...]". W nawiązaniu do zgłoszenia z 5 października 2016r. przebudowy drogi wojewódzkiej nr "[...]" na wskazanych odcinkach wniosła o usunięcie krawężnika sprzed jej działki, który uniemożliwia dojazd do prowadzonej przez nią apteki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do wyjaśnienia motywów niniejszego postanowienia Sąd wyjaśnia, że odrzucenie złożonej skargi nie stanowi aktu akceptacji, względnie dezaprobaty, dla działań Zarządu Województwa. Uznanie skargi za niedopuszczalną oznacza tylko tyle, że zaskarżony akt w ogóle – z przyczyn prawnych – nie może być poddany kontroli legalności.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że do kognicji sądów administracyjnych należy zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) kontrola administracji publicznej. Jej zakres zdefiniowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach ze skarg na:
- – decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.),
- – postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.),
- – "inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).
Sąd pomija w tym miejscu inne wymienione z art. 3 § 2 p.p.s.a. rodzaje skarg, jako że ich rozważanie jest zbędne z punktu widzenia przedmiotu niniejszej sprawy.
Zaskarżone pismo Zarządu Województwa z całą pewnością nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem.
O tym czy dany akt jest decyzją administracyjną, czy też taką decyzją nie jest, nie może przesądzać forma w jakiej został on wydany. Jeśli bowiem dany akt, niezależnie od nazwy jaka została mu nadana, a nawet bez nazwy, ukierunkowany jest na wywołanie określonego skutku prawnego w sferze stosunku materialnego bądź w sferze stosunku procesowego, istnieją normy administracyjnego prawa materialnego, które określają treść działania organu administracji publicznej oraz posiada następujące elementy: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji, przyjąć można wówczas, że stanowi on decyzję administracyjną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1828/11 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 1424/17).
Z kolei, aby uznać określoną prawną formę działania administracji za akt lub czynność, o których w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. powinna się ona odznaczać następującymi elementami:
- – nie może być decyzją ani postanowieniem wydanym w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, zaskarżalnymi na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.;
- – musi mieć charakter zewnętrzny, indywidualny oraz publiczny;
- – musi obejmować uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa.
Dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) istnienie uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Muszą one wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, a więc w sposób prawnie wiążący wpływać na sytuację prawną określonego podmiotu prawa przez to, że wywołują określony skutek prawny, jaki prawo wiąże z danym aktem lub czynnością (zob. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie V, 2012).
Pismo Zarządu Województwa z dnia "[...]" nie zawiera rozstrzygnięcia władczego organu administracji publicznej, wynikającego bezpośrednio z konkretnej normy prawa materialnego i kształtującego pozycję prawną skarżącej. Nie nakłada na skarżąca obowiązków, jak też nie przyznaje uprawnień. Stanowi jedynie informację dotyczącą przebiegu prac modernizacyjnych określonego odcinka drogi wojewódzkiej.
Reasumując powyższe rozważania należało stwierdzić, że zaskarżone pismo miało w istocie charakter informacyjny i nie mogło zostać zakwalifikowane jako decyzja administracyjna bądź inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ze względu na swój charakter wskazane pismo nie mogło zostać również uznane za żadną z innych prawnych form działania administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 oraz 5 – 9 p.p.s.a. Możliwość dokonania jego sądowoadministracyjnej kontroli nie wynika również z żadnego przepisu szczególnego, określonego w art. 3 § 3 p.p.s.a. Innymi słowy Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł merytorycznie rozpatrzyć wniosku skarżącej (zasadzenia wydania zgody przez Zarząd Województwa na utworzenie zjazdu na odcinku posesji nr "[...]" drogi wojewódzkiej nr "[...]"), gdyż w tym przedmiocie w/w organ administracji publicznej nie działał w formach powyżej wskazanych.
Informacyjnie Sąd podaje, że budowa zjazdu (art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych - Dz.U.2016, poz. 1440 j.t., dalej jako u.d.p.) należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu, przy czym w przypadku przebudowy drogi przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi (art. 29 ust. 1 i 2 u.d.p.), którym dla dróg wojewódzkich jest zarząd województwa (art. 19 ust. 2 pkt 2 u.d.p.). Dopiero po wydaniu decyzji administracyjnej przez zarząd województwa w przedmiocie m. in. przebudowy drogi i po wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., będzie możliwość wniesienia skargi (Rozdział 2 Dział III p.p.s.a.) do sądu administracyjnego.
Z powyższego względu Sąd odrzucił skargę tę jako niedopuszczalną (gdyż przedwczesną) na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W orzecznictwie nie ulega wątpliwości, iż przedwczesność jest przypadkiem niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12 i z dnia 22 maja 2012 r., I OSK 973/12 oraz postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 11 marca 2010 r., III SAB/Wa 14/10, w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Łd 134/12 i z dnia 10 czerwca 2014 r., II SAB/Łd 51/14 i inne, wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego Sąd, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę na posiedzeniu niejawnym.
O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.