Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 września 2015r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówiła przyznania Z. R. prawa pomocy w sprawie ze skargi Z.R. w przedmiocie postępowania przed Sądem Okręgowym w O. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 września 2015r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu.
W dniu 14 września 2015r. skarżący wniósł drogą elektroniczną sprzeciw od tego postanowienia. W związku z tym skarżący został wezwany do podpisania sprzeciwu i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 17 września 2015r.
W dniu 20 września 2015r. do Sądu wpłynął drogą elektroniczną przedmiotowy sprzeciw wraz z zeskanowanym podpisem skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od postanowień co do odmowy przyznania prawa pomocy wydawanych przez referendarzy sądowych strona może wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl § 2 tego artykułu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł sprzeciw drogą elektroniczną. Z uwagi na fakt, że w obecnym stanie prawnym każde pismo złożone do sądu wymaga formy papierowej i oryginalnego podpisu strony wnoszącej (art. 46 p.p.s.a.), o czym poinformowano skarżącego w piśmie z dnia 14 września 2015r., sprzeciw skarżącego został wydrukowany i przesłany skarżącemu w celu jego własnoręcznego podpisania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wprawdzie skarżący w zakreślonym terminie odesłał do Sądu – drogą elektroniczną - pismo zawierające sprzeciw, lecz podpis na nim nie jest własnoręcznym podpisem skarżącego, lecz jego kopią (skanem), co w świetle powołanego przepisu jest nieodpuszczalne.
W związku z tym stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniesionego sprzeciwu i dlatego podlega on odrzuceniu.
Wobec tego na podstawie art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.