Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 925/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę "[...]" na uchwałę Rady Gminy "[...]" z dnia 28 czerwca 2016 r., w przedmiocie skargi na działalność wójta.
Postanowieniem z dnia 5 września 2016 r., tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną Skarżącego na powyższe postanowienie.
Postanowieniem z dnia 4 października 2016 r., tut. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 4 października 2016 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 31 stycznia 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu tego zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 6 lutego 2017 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem 13 lutego 2017 r.
Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 31 stycznia 2017 r., wskazując na argumentację podnoszoną w składnych do tut. Sądu pismach procesowych.
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.,) dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Z treści art. 49 p.p.s.a., regulującego kwestię wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych pisma (w niniejszej sprawie: zażalenia) celem nadania mu prawidłowego biegu, nie wynika, aby ustawodawca przewidział możliwość zaskarżenia zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uzupełnienia braków. Skoro zaś katalog przypadków, o których mowa w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje środka zaskarżenia w postaci zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków, to takiego środka zaskarżenia nie można domniemywać ani tym doszukiwać się go wbrew ustawie.
W tej sytuacji zażalenie należało odrzucić, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.