Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. M. oraz M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2017 r. w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został przesłany na adres do doręczeń podany w skardze i pod tym adresem doręczony w dniu 29 maja 2017 r. dorosłemu domownikowi – T. R., co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 34 akt sądowych).
W dniu 8 czerwca kwietnia 2017 r. wpłynęły do Sądu dwa jednobrzmiące pisma, zatytułowane "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 127/17", datowane na dzień 5 czerwca 2017 r., sporządzone osobiście przez skarżącą J. M., działającą w imieniu własnym oraz odrębnie jako kurator M. M. W pismach wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości lub ewentualnie o jego unieważnienie. Jednocześnie złożone zostały dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika dla J. M. oraz dla M. M. Na skutek rozpoznania wniosków o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniami z dnia 12 czerwca 2017 r. ustanowił dla skarżących adwokata z urzędu i zwolnił od kosztów sądowych.
W piśmie z dnia 20 czerwca 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla J. M. i M. M. została wyznaczona adwokat M. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od postanowienia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.).
Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona przepisem art. 175 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Po myśli § 2 omawianego przepisu uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są także inne osoby wskazane ustawą, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Wymogu wniesienia skargi przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się również w sytuacji, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Ponadto, z mocy art. 175 § 3 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Powołany wyżej przepis wprowadza co do zasady tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych fachowych pełnomocników. Z tego względu niedopuszczalna jest skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez stronę, która nie jest jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Prowadzi to do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Dodać można, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nieposiadającą wymaganych kwalifikacji i nienależącą do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a., jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu, stąd skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z treści skarg kasacyjnych wniesionych w niniejszej sprawie nie podano, że J. M. należy do kręgu podmiotów wskazanych enumeratywnie w art. 175 § 1 lub § 2 P.p.s.a. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy.
Wobec powyższego skargi kasacyjne, sporządzone w imieniu własnym i M. M. przez J. M., która nie wykazała, że jest podmiotem uprawnionym do samodzielnego sporządzenia tego środka zaskarżenia, należało uznać za obarczone brakiem nieusuwalnym, który czyni skargi niedopuszczalnymi i stanowi podstawę do ich odrzucenia.
Z tych względów, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.