Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 127/17, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił J. M. adwokata, w sprawie opisanej w sentencji postanowienia, ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie, zakończonej wydaniem przez tut. Sąd postanowienia z dnia 22 maja 2017 r. odrzucającego skargę. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej, adwokata M. Z. Pełnomocnik z urzędu, pismem procesowym z dnia 26 lipca 2017 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia, która została przesłana z Sądu w dniu 4 sierpnia 2017 r. skarżącej - do rąk jej męża, będącego także jej pełnomocnikiem w sprawie, T. R. W dniu 10 sierpnia 2017 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącej złożony na urzędowym formularzu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Działając na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." referendarz sądowy zważył, co następuje:
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczęte na skutek ponownego wniosku skarżącej z dnia 10 sierpnia 2017 r., podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć należy, że ww. postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., został ustanowiony dla niej adwokat, a także została ona zwolniona od kosztów sądowych. Na skutek tego orzeczenia, ORA w Opolu poinformowała o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącej w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, adwokata z urzędu w osobie M. Z. Wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia. Opinia ta została w dniu 4 sierpnia 2017 r. przesłana małżonkowi J. M. – T. R., występującemu także w sprawie, jako pełnomocnik skarżącej.
Wobec powyższych ustaleń brak jest podstaw do wyznaczenia skarżącej kolejnego pełnomocnika z urzędu. W cyt. ustawie P.p.s.a., brak jest bowiem przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sprawie, w sytuacji gdy zostało jej już przyznane prawo pomocy w tym zakresie. Prawo to zostało zatem przez skarżącą już skonsumowane (por. postanowienie z dnia 22 kwietnia 2005 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego; sygn. akt II OZ 262/05; umieszczone na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Wobec tego, że skarżącej przyznano już prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a także została już zwolniona od kosztów sądowych, rozpoznanie jej ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uznać należało za zbędne i umorzyć postępowanie, na podstawie przepisu art. 249a P.p.s.a., określającego, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Przepis art. 249 a, wprowadził art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zmiany te weszły w życie w dacie 15 sierpnia 2015 r. i na mocy art. 2 cyt. ustawy o zmianie ustawy P.p.s.a., mają zastosowanie do postępowań wszczętych przed tą datą.
W tej sytuacji postępowanie z każdego kolejnego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy może zostać jedynie umorzone.
Mając na względzie powyższe, referendarz sądowy działając na podstawie art. 249 a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.