Uzasadnienie
Działająca w imieniu K. P. i S. P., B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 czerwca 2013 r., nr [...] uznające za niedopuszczalne zażalenie K. P. i S. P., na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim, polegającą na nie wszczęciu na wniosek z dnia 2 sierpnia 2011 r., postępowania administracyjnego w sprawie samowoli przebudowy części budynku usługowego, położonego w [...] przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie wskazał, że zaskarżone postanowienie jako wydane na zasadzie art. 37 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a zatem skarga jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W pierwszym rzędzie Sąd zatem ocenił, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga może zostać rozpoznana merytorycznie, czy też kwestionowane w niej postanowienie takiej kontroli sądowej nie podlega.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ustawodawca wyraźnie więc określił, jaki rodzaj postanowień podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a tym samym wyznaczył zakres kognicji Sądu.
Przedmiotem skargi K. P. i S. P. jest postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 czerwca 2013 r., nr [...], wydane na podstawie art. 37 K.p.a. Stosownie do § 1 tego przepisu, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przeważa pogląd, że rozpoznanie omawianego zażalenia następuje w formie postanowienia, o którym mowa w art. 123 K.p.a. Jednakże jest to postanowienie incydentalne, które nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, co wynika z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 K.p.a. Strona nie ma zatem uprawnień podważenia tego postanowienia w trybie procesowym.
Nie podlega ono także zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 33/11; postanowienie z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1877/07, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego należało uznać, że na zaskarżone przez K. P. i S. P. postanowienie, którym Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu uznał za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Należy również podkreślić, że o braku możliwości wniesienia na powyższe rozstrzygnięcie zażalenia skarżący zostali pouczeni przez organ w treści kwestionowanego postanowienia. Natomiast złożenie przez skarżących zażalenia w trybie art. 37 K.p.a. wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia na drodze postępowania administracyjnego (art. 52 § 1 P.p.s.a.), a tym samym skarżący mogą wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 2 sierpnia 2011 r. dotyczącym samowolnej przebudowy części budynku usługowego.
W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.