Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Op 419/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie ze skargi kasacyjnej H. R. i E. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II SA/Op 419/17 w sprawie z ich na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 13 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy budynku uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
W komparycji wyroku wystąpiły oczywiste omyłki polegające na niewskazaniu, że wyrok został wydany na skutek skargi kasacyjnej skarżących.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku może nastąpić z urzędu. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04 i z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12 - dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania komparycji wyroku z dnia 22 lutego 2018 r., albowiem z akt sprawy, w tym z zarządzenia Sędziego z dnia 11 stycznia 2018 r. o skierowaniu sprawy ze skargi kasacyjnej na rozprawę (k. 80 akt sąd.), jednoznacznie wynika, że po zapoznaniu się z treścią skargi kasacyjnej wniesionej przez stronę skarżącą od wyroku z dnia 28 września 2017 r., stwierdzono, że zaistniały podstawy do zastosowania art. 179a P.p.s.a., tj. postępowania autokontrolnego. Tymczasem omówiony wyrok nie wskazuje, że został wydany wskutek rozpoznania skargi kasacyjnej skarżących, w związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.