Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., Sąd oddalił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 lipca 2017 r., nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na piśmie został doręczony skarżącej w dniu 12 kwietnia 2018 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k-63 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił skarżącej adwokata. Na skutek powyższego, po wystąpieniu przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika skarżącej wyznaczona została adwokat A. H., która sporządziła opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie. Odpis powyższej opinii został doręczony skarżącej w dniu 1 sierpnia 2018 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, k-96 akt).
W dniu 30 sierpnia 2018 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącej, w którym odniosła się do opinii pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, że jest ona krzywdząca. Zwróciła się do Sądu o ponowne rozpatrzenie jej sprawy i zmianę zapadłego orzeczenia.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 31 sierpnia 2018 r., poinformowano skarżącą, że doręczenie odpisu sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem nie oznacza, że strona nie ma możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku sądu. Skarga kasacyjna może być bowiem sporządzona przez innego pełnomocnika, w tym przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru strony. Jednocześnie zobowiązano skarżącą do oświadczenia w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 11 sierpnia 2018 r., w którym wyraża niezadowolenie z treści sporządzonej opinii przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu i wnosi o zmianę decyzji i niezabieranie prawa jazdy uznać należy wyłącznie za pismo informujące, czy też za środek zaskarżenia (skargę kasacyjną). Pouczono także skarżącą, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w ww. terminie spowoduje, że pismo pozostawione zostanie w aktach bez nadawania mu dalszego procesowego biegu.
Opisane wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 września 2018 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy (por.: k-115 akt).
W odpowiedzi na powyższe, skarżąca w piśmie z dnia 21 września 2018 r. oświadczyła, że jej pismo należy traktować jako skargę. Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, że jest w trakcie poszukiwań pełnomocnika z wyboru, który sporządzi skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę kasacyjną z dnia 11 sierpnia 2018 r. sporządzoną przez skarżącą, należało odrzucić.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - dalej zwanej jako: "P.p.s.a.", od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.).
Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona brzmieniem art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
W treści skargi kasacyjnej z dnia 11 sierpnia 2018 r. skarżąca nie wskazała, aby należała do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Powyższe wynika również z oświadczenia, że czyni starania o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wywiedzenia skargi kasacyjnej. W tym miejscu odnotować należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280).
W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącą skutkować musiało uznaniem tej skargi za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji.