Uzasadnienie
W skardze na bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu, którą została utrzymana w mocy wydana w I instancji decyzja - nakaz z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty należnych świadczeń, strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego (adwokata), wniosła o "wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ I i II instancji, w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a.". Wniosek nie został uzasadniony. Zarzuty i argumentacja skargi skupiały się na kwestionowaniu charakteru roszczeń pracowniczych, których dotyczył przedmiotowy nakaz płatniczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć przede wszystkim na ocenie wniosku skarżącego. Należy podkreślić, że w tym zakresie sąd odnosi się do materiału procesowego zgromadzonego w aktach postępowanie jedynie w granicach wniosku, bowiem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przesłanki wyrządzenia znacznej szkody zdefiniowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, wskazują, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Na tym tle uznaje się również, że co do zasady powołane przesłanki nie będą miały zastosowania w przypadku należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi zostanie zwrócona skarżącemu, nie czyniąc co do zasady nieodwracalnego skutku w sferze materialnej skarżącego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 18/11, LEX nr 992318; z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 385/11, LEX nr 1137945; z dnia 14 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 304/12, LEX nr 1137799; z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 404/12, LEX nr 1137654) - orzeczenia powołane za WSA w Gorzowie Wlkp. w postanowieniu z dnia 4 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 19/13, dostępnym jw.).
W ocenie Sądu treść wniosku strony skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, ze względu na brak jakiegokolwiek uzasadnienia, a zatem i całkowity brak wykazania zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., jak i okoliczności niniejszej sprawy, łącznie przemawiają za oddaleniem wniosku. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji dotyczącej nakazu płatniczego zobowiązującego stronę do wypłaty wskazanym w tym nakazie 5 pracownikom świadczeń z tytułu pracy, tj. postaci premii za wynik operacyjny na łączną kwotę [...] zł (brutto) stanowiącą sumę świadczeń wszystkich pracowników, faktycznie powoduje po jej stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Już tylko sama łączna wysokość kwoty spornych świadczeń pracowniczych stanowi wystarczający powód do uznania, że wypłacenie pracownikom łącznej kwoty niespełna 160 zł wynikającej z nakazu z dnia [...] 2014 r. nie stanowi żadnego zagrożenia dla sytuacji finansowej strony skarżącej. Innymi słowy, że skutki wykonania zaskarżonej decyzji byłyby trudne do odwrócenia, a szkoda znaczna.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ Jakub Zieliński