Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy W. decyzją z dnia [...] lipca 2002r. – wydaną na podstawie art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 ze zm.) oraz na podstawie ustaleń miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego terenów budownictwa jednorodzinnego – Osiedla S. we W., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej we W. nr [...] z dnia [...] stycznia 1993r. (Dz. Urzęd. Woj. P. nr [...], poz. [...]) odmówił M.K. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji inwestycji polegającej na budowie przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków na działce oznaczonej numerem ewid. geod. "1", położonej we W. przy ul. S. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu szczegółowego Osiedla S. – ścieki sanitarne winny być odprowadzane do istniejącej kanalizacji miejskiej.
Zbiorniki bezodpływowe lub przydomowe oczyszczalnie ścieków mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych nieprzyłączonych i nie mających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej (§ 26 ust. 1 i 2 oraz § 34 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – Dz. U. Nr 10, poz. 46 z 1995r.). Tymczasem w ul. S. wybudowana została kanalizacja sanitarna, która zostanie oddana do eksploatacji najpóźniej do końca bieżącego roku.
M.K. w odwołaniu zarzucił, że organ orzekający oparł rozstrzygnięcie na przepisach aktu wykonawczego, który utracił moc, a poza tym, skoro kanalizacja na ul. S. jest w trakcie budowy, to "tej kanalizacji nie ma". Ustawa z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości w miastach i osiedlach nie wprowadza przymusu podłączenia do sieci kanalizacyjnej. Wyprowadzenie rur sanitarnych na jego posesji jest usytuowane z tyłu budynku, a przednia część posesji jest już utwardzona. Prowadzenie tam rur kanalizacyjnych znacznie zawyży koszty podłączenia, bo dojdą koszty odbudowy utwardzenia podwórza.
Dodatkowo skarżący powołał się na pozytywną opinię firmy "A" na temat możliwości budowy biologicznej przydomowej oczyszczalni ścieków na jego działce oraz na wydane przez ten sam organ dnia [...] listopada 2001r. pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu właścicielowi nieruchomości przy ul. Sł. (parafia św. K). Nieruchomość ta objęta jest tym samym planem zagospodarowania przestrzennego i w ul. Sł. też będzie prowadzona kanalizacja. Na tej działce zużycie wody jest znacznie wyższe niż na jego działce.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] września 2002r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podkreślając, że brak jest podstaw do negowania stanowiska organu pierwszej instancji, gdyż rozwiązanie zakładające odprowadzanie ścieków siecią kanalizacyjną przewidziano w planie zagospodarowania przestrzennego "i są rzeczywiste możliwości podłączenia się do tej sieci w ciągu najbliższych miesięcy".
Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi wniesionej przez M.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt d prawa budowlanego, budowa obiektów do neutralizacji ścieków o wydajności do 5m3 na dobę nie wymaga pozwolenia na budowę. Powinien zatem otrzymać decyzję odmowną z powołaniem na art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Błędnie wydana decyzja blokuje skarżącemu możliwość skorzystania z przystąpienia do robót na podstawie zgłoszenia budowy przydomowej oczyszczalni ścieków w trybie art.30 ust.2 prawa budowlanego.
Dodatkowo skarżący podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Wyjaśniło, że skarżący błędnie powołuje się na przepis art. 29 ust. 1 lit. d ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – Prawo budowlane, gdyż przepis ten dotyczy wyłącznie obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, a nie zabudowy mieszkaniowej miejskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – zważył, co następuje:
Odwołanie się przez skarżącego do przepisu art. 29 ust. 1 lit. d prawa budowlanego z 1994r. jest chybione, bowiem – jak trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę – przepis ten dotyczy obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną, uzupełniających zabudowę zagospodarowaną w ramach istniejącej działki siedliskowej (ust. 1 pkt 1 art. 29).
Mimo to skarga jest uzasadniona.
Stosownie do art. 40 ust. 1 obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm.) w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Materiał zgromadzony w aktach sprawy nie pozwala na sprawdzenie stanowiska organu odwoławczego, iż według zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "dla tego terenu odprowadzenie ścieków odbywać się powinno przez sieć kanalizacji deszczowej", czy też organu I instancji, iż na Osiedlu S. "ścieki sanitarne powinny być odprowadzane do istniejącej kanalizacji miejskiej". Według znajdującego się w aktach administracyjnych opisu planu (k.2) "sieć kanalizacji sanitarnej po uzupełnieniu kanałami projektowanymi obsługuje całość osiedla z wyjątkiem rejonu ulic Z., G., K. i W. Nieskanalizowana pozostanie też nowo projektowana uliczka 02 DW. Dla wyżej wymienionych obszarów z uwagi na brak technicznych możliwości podłączenia do sieci przewiduje się odprowadzenie ścieków".
Analiza cytowanego fragmentu części opisowej planu budzi wątpliwości zarówno co do tego, czy organy orzekające zapoznały się z kompletnym zapisem planu dotyczącym odprowadzania ścieków sanitarnych na Osiedlu, jak i co do trafności stanowiska organów orzekających kategorycznie przyjmujących na tej podstawie niezgodności z planem zagospodarowania zamierzonej inwestycji. Poza tym cytowany zapis pochodzi z opisu planu stanowiącego "aktualizację miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego terenów budownictwa jednorodzinnego osiedla S." (k. 3 akt administracyjnych), wykonanego na zlecenie Urzędu Gminy W. Nie wiadomo zatem, czy organy analizowały przepisy planu powołanego jako podstawa prawna decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, czy też tylko projekt aktualizacji tego planu.
Nadto organy orzekające nie ustosunkowały się do zarzutu skargi, że w chwili wydawania decyzji kanalizacja sanitarna w ulicy S. nie była oddana do użytku, ani do twierdzenia, iż innemu inwestorowi na tym samym osiedlu ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla podobnej inwestycji.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a, c, art. 152 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002r.) orzeczono jak w sentencji.
/-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Drzazga /-/B. Kamieńska kk