Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., po rozpoznaniu odwołania T. J., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...]r., nakazującą inwestorowi T. J. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu zlokalizowanego przy ul. [...] w P.. W uzasadnieniu podano m.in., iż opisany powyżej obiekt zbudowany został w 2001 r. w obrębie istniejących garaży, zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, inwestor takiej decyzji nie posiada, zachodzi więc obowiązek rozbiórki obiektu przewidziany w art. 48 ustawy. Podnoszona w odwołaniu argumentacja, iż inwestor ma umowę na dzierżawę gruntu, opłaca czynsz dzierżawny, nie wiedział o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę, pozostaje bez związku dla oceny trafności rozstrzygnięcia organu I instancji
Od powyższej decyzji skargę złożył T. J., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych wydzierżawiając mu grunt w 2001 r. nie poinformował go o konieczności uzyskania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz że grunt podlega ochronie konserwatorskiej, czym naruszono przepis art. 9 kpa. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, bowiem jednocześnie toczy się postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczące spornego garażu i od jego wyniku zależy legalizacja dokonanej budowy.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Organy wydające zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]r. oparły się na treści przepisu art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W myśl tego przepisu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji) istnieje obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Zgodnie z art. 28 powyższej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 29 i 30 ustawy. Ostatnie z wymienionych przepisów określają rodzaje robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę oraz wskazują, które z nich wymagają zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Pojęcie obiektu budowlanego, do którego odwołuje się art. 48 powyższej ustawy, zdefiniowane zostało natomiast w art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i obejmuje trzy kategorie obiektów: budynki, budowle i obiekty małej architektury.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w czerwcu 2001 r. skarżący wybudował na dzierżawionej od Zarządu Komunalnych Zasobów Lokalowych części działki [...] przy ul. [...] w P. blaszany garaż, nie związany trwale z gruntem, w obrębie innych istniejących już garaży. Obiekt powyższy jest tymczasowym obiektem budowlanym z art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane. Jak wskazano powyżej w myśl art. 28 ustawy roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Budowa garażu wykonana przez inwestora nie zalicza się do wyjątków zwolnionych od tego obowiązku na podstawie art. 29 i 30 Prawa budowlanego. W szczególności nie jest to przypadek z art. 29 ust. 1 pkt 5a ustawy, bowiem w dacie wydawania zaskarżonej decyzji garaż istniał od ponad roku. W przedmiotowej sprawie skarżący przed rozpoczęciem budowy nie uzyskał pozwolenia na budowę, ani nawet o pozwolenie takie nie występował.
Dopiero po postawieniu garażu, w dniu [...].08.2001 r. skarżący złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Garaż wybudowany został więc w warunkach samowoli budowlanej uzasadniającej zastosowanie art. 48 ustawy Prawo budowlane.
Zarzut skarżącego naruszenia przepisu art. 9 kpa jest nietrafny. Skarżący odnosi go nie do postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, a zakończonego zaskarżoną decyzją, ale do poprzedzających wybudowanie garażu czynności w obrocie cywilnoprawnym między nim a Zarządem Komunalnych Zasobów Lokalowych, w wyniku których doszło do zawarcia umowy dzierżawy gruntu. Niezasadny jest także zarzut naruszenia przez organy nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Samowola budowlana z art. 48 ustawy Prawo budowlane nie mogła być w dacie wydawania zaskarżonej decyzji zalegalizowana, chyba, że zachodziłyby warunki z art. 49 tejże ustawy, tj. gdyby od zakończenia budowy upłynęło 5 lat. Postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla wykonanego już obiektu budowlanego jest bezprzedmiotowe.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...]r. prawidłowo zastosowano obowiązujące przepisy ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, a skarga nie jest zasadna.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.).należało oddalić skargę.
/-/ E. Podrazik /-/ G. Radzicka /-/ St. Małek