Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2002r. Starosta O. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34, ust. 4, art. 36, art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku S. L. zatwierdził projekt budowlany oraz wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego – 20 mieszkań w O. przy ul. [...] (nr dz. [...],[...], akr. mapy 96).
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę zostało wszczęte na wniosek inwestora w dniu [...] grudnia 2000r.
Następnie, postanowieniem z dnia [...] maja 2001r. zostało zawieszone ze względu na wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Powyższe postępowanie zostało zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2002r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2001r., którą ustalił nowe warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji.
W dniu [...] maja 2002r. na wniosek inwestora podjęto postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. zobowiązano inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym.
Jak wynika z planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta O. zatwierdzonego uchwałą nr XXXVI/351/94 z dnia 30 marca 1994r. inwestycja ma być zrealizowana na terenie oznaczonym "jednostką bilansową D-4". Jest to teren o funkcji mieszkaniowej dominującej, usługowej jako uzupełniającej, na którym dopuszcza się zabudowę do pięciu kondygnacji. Z przedłożonej oceny stopnia zacienienia działek sąsiednich z działką nr [...] i [...] wynika, że budynek został zlokalizowany i zaprojektowany prawidłowo, a fakt, że na skutek jego wybudowania przesuwać się będzie cień na działki sąsiednie nie ma znaczenia.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. D. Domagając się jej uchylenia zarzuciła obrazę art. 97 § 1 pkt 4 kpa polegającą na zaniechaniu zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2002r. oraz obrazę przepisów § 8 pkt 1 i 2 w związku z § 3 pkt 7, 10, 11, 12, 14, § 12 ust. 4 pkt 1 w związku z § 272 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 oraz § 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995r. Nr 10, poz. 46 ze zm.).
W uzasadnieniu, przedstawiając dotychczasowy przebieg sprawy wyjaśniła, że Prezydent Miasta O. decyzją z dnia [...] grudnia 2000r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielorodzinnego na działce nr [...] przy ul. [...] w O. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2001r. M. D. wniosła o wznowienie postępowania. W wyniku przeprowadzonego postępowania Prezydent Miasta O. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach nr [...] i [...]. Decyzję powyższą uchyliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] listopada 2001r. Prezydent Miasta uchylił swoje wcześniejsze decyzje z dnia [...] października oraz [...] sierpnia 2001r. i jednocześnie ustalił nowe warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lutego 2002r. utrzymało w mocy powyższą decyzję.
W tej sprawie wniesiono skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu i dlatego, w ocenie M. D., postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę winno być obligatoryjnie zawieszone.
Ponadto stwierdziła, że błędnie zakwalifikowano budynek jako niski, czterokondygnacyjny, albowiem piwnica jest pomieszczeniem użytkowo – garażowym, co winno skutkować uznaniem budynku jako średniowysokiego, pięciokondygnacyjnego. Ponadto zarzuciła, że wybudowanie budynku ogranicza możliwości w dysponowaniu działką, stanowiącą jej własność.
Decyzję Starosty O. z dnia [...] października 2002r. zaskarżył także W. G., podnosząc, że inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a zatwierdzony projekt budowlany posiada szereg nieścisłości i braków.
Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W motywach decyzji wyjaśniono, że zaskarżona decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę i budynku mieszkalnego została wydana zgodnie z decyzją z dnia [...] listopada 2001r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, którą utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lutego 2002r. Decyzja ta jest wprawdzie przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, to jednak w ocenie organu nie było przesłanek do zawieszenia postępowania. Ponadto uznał, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie ma też żadnego prawnego uzasadnienia by budynek zakwalifikować jako pięciokondygnacyjny, gdyż zaprojektowany w przyziemiu budynku garaż nie stanowi dodatkowej kondygnacji o funkcji mieszkalnej. Ponadto, mając na uwadze usytuowanie podestu wejściowego, budynek został zaprojektowany prawidłowo.
Powyższą decyzję skarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu M. D. oraz W. G. Domagając się stwierdzenia jej nieważności, przytoczyli argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji, a odnosząc się do treści zaskarżonej decyzji podnieśli, iż błędnie przyjęto, że kondygnacja ma mieć charakter naziemny. W ocenie skarżących podest stanowi integralną część budynku i jest usytuowany w odległości mniejszej niż 4 metry od budynku sąsiedniego, czym narusza normy prawa budowlanego.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna aczkolwiek u podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji legły inne przesłanki, aniżeli te które wskazali skarżący.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę aktów wydawanych przez organy administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nie będąc związany granicami skargi (art. 134 § 1 cytowanej wyżej ustawy), Sąd ma obowiązek zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z prawem niezależnie od zarzutów zgłoszonych w skardze.
W myśl art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), w wersji obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Konsekwencję takiego rozwiązania stanowi przepis art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, który przewiduje, że do wniosku o wydanie pozwolenia należy dołączyć m.in. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.
Pozwolenie na budowę jest zatem wydawane w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która stanowi niezbędny warunek ubiegania się o pozwolenie na budowę.
Jak wynika z akt sprawy podstawę do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz pozwolenia na budowę stanowiła decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] utrzymana w mocy przez decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 03 listopada 2004r. (sygn. akt II SA/Po 816-817/02) uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2002r. oraz poprzedzającą decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 2001r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w O. uznając, że oba organy naruszyły granice rozpoznania w postępowaniu wznowieniowym.
Skoro pierwotna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 2000r. nie była podstawą do wydania pozwolenia na budowę co stwierdziły organy administracyjne w zaskarżonej decyzji i co należy podkreślić dotyczyła wyłącznie działki nr [...], natomiast decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w postępowaniu wznowieniowym działek nr [...] i [...] – wydana decyzja o pozwoleniu na budowę nie może pozostać w obrocie prawnym, gdyż wynika bezspornie, że opiera się na decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania uchylonej wyrokiem Sądu.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b", art. 152 oraz 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
/-/B. Drzazga /-/B. Kamieńska /-/G. Radzicka kk