Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] lutego 2018 r., nr [...] Inspektor Pracy uchylił objęte zażaleniem postanowienie z [...] 2016 r. w zakresie nałożenia na M. S.A. w upadłości układowej w części dotyczącej wysokości nałożonej grzywny i w to miejsce nałożył grzywnę w wysokości 10.000 zł. W pozostałym zakresie utrzymał postanowienie w mocy.
W skardze spółka M. S.A. w upadłości układowej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że egzekucja nałożonej grzywny wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącego, co mając na względzie ogłoszoną przez Sąd upadłość skarżącej z możliwością układu, mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki, zarówno dla skarżącej, jak i jego wierzycieli, w tym przede wszystkim pracowników. Skarżąca oszacowała, że należności wobec pracowników są w podobnej wysokości, jak kwota nałożonej grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże stosownie do powołanego art. 61 § 1 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2006 r., II OZ 76/06, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione. Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiona z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wnioskodawca, krótko, aczkolwiek przekonująco uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia. Z treści skargi oraz z akt sprawy wynika, że wobec skarżącej ogłoszono przez Sąd upadłość z możliwością układu (postanowienie Sądu Rejonowego [...] w P. z dnia [...] 2016 r., [...]), co oznacza, że ewentualna egzekucja należnej kwoty w wysokości 10.000 zł przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby dodatkowo pogorszyć sytuację Spółki w sposób trudny lub wręcz niemożliwy do odwrócenia i to nawet w przypadku późniejszego zwrotu wyegzekwowanej kwoty.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
/-/ J. Szuma