Uzasadnienie
Starosta P. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane odmówił E. J. udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika bezodpływowego w ramach budowy siedliska rolniczego na działce nr [...] w Z., gmina S. W uzasadnieniu stwierdzono, że inwestorka została zobowiązana postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę m. in. poprzez dostarczenie do dnia [...] stycznia 2005 r. decyzji Burmistrza S. o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną. Ponieważ zobowiązania nie wykonała koniecznym było załatwienie odmowne wniosku.
Odwołanie od tej decyzji złożyła E. J. zarzucając naruszenie zasad postępowania z art. 7, 8, 9, 10 i 61 § 4 kpa i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Inwestorka argumentowała, że termin wyznaczony postanowieniem z dnia [...].01.2005 r. nie jest określony przepisami, pozostaje w sferze uznania organu. Ustalając krótki termin do uzupełnienia dokumentacji o decyzję administracyjną wymagającą uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego należało ustalić termin miesięczny. Natomiast ustalony 14 dniowy termin nie pogłębia zaufania obywateli do organów Państwa zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 8 kpa.
Decyzją z dnia [...] marca 2005 r., sprostowaną postanowieniem z dnia [...].04. 2005 r., Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podano, że organy administracji architektoniczno - budowlanej działają w oparciu o ustawę z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm. z 2003r.). Inwestorka złożyła wniosek o pozwolenie na budowę w dniu [...].12.2004 r. Wniosek inwestorki winien być rozpoznany i sprawdzony zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi na fakt, że wniosek miał braki konieczne było wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 wymienionej ustawy, co jednak nie powoduje wstrzymania biegu terminu określonego w art. 35 ust. 6 tejże ustawy. W tej sytuacji należy wyznaczać krótkie terminy na uzupełnienie wniosku tak by zmieścić się w terminie wydania decyzji pozwolenia na budowę, który wynosi 65 dni od dnia złożenia wniosku. Wskazano także, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 i 61 kpa jest chybiony, bo postępowanie administracyjne wszczęto na wniosek inwestora i jest ona jedyną osobą będącą stroną w sprawie.
Skargę na powyższą decyzję złożyła E. J. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu art. 138 kpa i art. 7, 8, 9, 10 kpa i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty P. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty zawarte w odwołaniu. Nadto podano, że inwestorka dołożyła wszelkiej staranności, aby uzupełnić braki w dokumentacji w terminie określonym przez Starostę. Wniosek o pozwolenie na budowę złożono w dniu 30.12.2004 r., termin wyznaczony przepisami prawa dla organu do rozpoznania wniosku o pozwolenie na budowę wynosi 65 dni, a więc upływał on dopiero 5.03.2005 r. Możliwe było więc wyznaczenie inwestorze dłuższego, 30-sto dniowego terminu do uzupełnienia dokumentacji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga i argumenty w skardze zawarte są w pełni uzasadnione.
Zważywszy na fakt, że wniosek w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę zawierał braki prawidłowo zobowiązano skarżącą, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. na podstawie art. 35 ust. 3 i art. 81 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane, do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Powyższe postanowienie doręczono adresatce w dniu 17 stycznia 2005 r. Ustalenie terminu na uzupełnienie braków do dnia 25 stycznia 2005 r. było w tej sytuacji zbyt krótkie zważywszy na fakt, że skarżąca musiała zwrócić się do Burmistrza S. o wydanie decyzji o lokalizacji zjazdu z działki na drogę gminną.
Burmistrz S. powyższą decyzję wydał w dniu 27 stycznia 2005 r. i tego samego dnia decyzja została przedłożona w Starostwie Powiatowym. Wydanie więc decyzji odmownej i to z datą 27 stycznia 2005 r. narusza zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7, 8, 10 i 12 kodeksu postępowania administracyjnego.
Ogólna zasada szybkości postępowania oraz wypływający z niej obowiązek szybkiego załatwienia sprawy nie może prowadzić do naruszenia przepisów prawa. W pierwszym rzędzie należy prowadzić postępowanie z należytą wnikliwością, a dopiero następnie mieć na uwadze szybkość postępowania. Wnikliwe postępowanie charakteryzuje się postępowaniem z poszanowaniem wszystkich reguł prawa procesowego a zwłaszcza mającą w tej mierze szczególne znaczenie zasadą ogólną prawdy obiektywnej. Pominięcie tych reguł powoduje wadliwość postępowania. W konsekwencji szybkość z pogwałceniem prawa prowadzić może do przewlekania załatwienia sprawy przez konieczność ponownego rozpoznania sprawy w toku instancji.
W tym miejscu wskazać należy, że termin określony postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. ma charakter procesowy. Organ administracji władny jest nie uwzględnić upływu tego terminu i uznać za skuteczną czynność zdziałaną przez stronę po tym terminie, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Ponadto jest to termin urzędowy, wyznaczany przez organ. Musi to być termin realny, dostosowany do charakteru nakładanego na stronę obowiązku i możliwy do dotrzymania.
W tym konkretnym przypadku zakreślony termin uzupełnienia braków do dnia 25 stycznia 2005 r. nie spełniał wymienionych wyżej wymogów. Nadto mógł być przedłużony przez organ, co w żadnym wypadku nie spowodowałoby żadnego opóźnienia w załatwieniu przez Starostę P. w ustawowym terminie 65 dni wniosku skarżącej o pozwolenie na budowę.
Skarżąca trafnie wskazuje, że organ I instancji termin do załatwienia jej wniosku miał do 05 marca 2005 r. W tej sytuacji uznać należy, że wydanie decyzji w dniu 27 stycznia 2005 r. nastąpiło po nienależytym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, a tym samym słusznie twierdzi skarżąca, że sprawia to utratę zaufania obywatela do organów Państwa.
Na tle niniejszego stanu faktycznego zasada szybkości i prostoty postępowania z art. 12 kpa nie została w sposób prawidłowy i zgodny z procedurą zastosowana.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty P. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, w tym w szczególności art. 7, 8, 10, 12 i 77 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik spawy. Skutkować to musi ich uchyleniem. Ponownie rozpoznając sprawę należy wniosek o pozwolenie na budowę ocenić zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O wykonalności decyzji orzeczono w oparciu o przepis art. 152 ustawy.
/-/ E.Brychcy /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Podrazik
MarK